⚠️ مزایای تصادف انتاریو از ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ تغییر کرده است —
دریابید این موضوع چگونه بر ادعای شما تأثیر می‌گذارد ←
مرکز پرونده‌ها
موارد واقعی. نتایج واقعی. این‌ها برای شما چه معنایی دارند.
تصمیمات دادگاه فدرال و دادگاه‌های انتاریو در دعاوی مهاجرت و آسیب شخصی، به زبان ساده خلاصه و توضیح داده شده‌اند.
⚠ صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی دارد — مشاوره حقوقی نیست
محتوای این صفحه خلاصه و تفسیری از یک رأی دادگاه در دسترس عموم است که صرفاً برای اهداف اطلاع‌رسانی و آموزشی تهیه شده است. این محتوا مشاوره حقوقی نیست و رابطه وکیل‌موکل بین آزیمی لا و هیچ خواننده‌ای ایجاد نمی‌کند، صرف‌نظر از اینکه محتوا چقدر با شرایط شما مرتبط به نظر برسد.
این خلاصه ممکن است ناقص یا ساده‌شده باشد و منعکس‌کننده آخرین وضعیت قانون نباشد — ممکن است این رأی مورد تجدیدنظر قرار گرفته یا با احکام بعدی متفاوت شده باشد. پیش از اتکا به این صفحه، پرونده را با متن رسمی رأی مطابقت دهید. هیچ‌چیز در این صفحه نتیجه هیچ پرونده دیگری، از جمله پرونده شما را تضمین نمی‌کند.
اگر با موضوع حقوقی مشابهی روبرو هستید، برای تصمیم‌گیری درباره وضعیت خود به این صفحه اتکا نکنید. با یک وکیل دارای پروانه مشورت کنید. می‌توانید برای گفتگو درباره وضعیت خود با آزیمی لا تماس بگیرید.
مطالعه کامل
مرکز پرونده‌ها · آسیب شخصی · مزایای حوادث۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶
۲۰۲۶ ONCA ۶۵۱
Jakupovic در برابر Intact Insurance Company
دادگاه تجدیدنظر حکم داد گزارش‌دادن یک تصادف اطلاع از قصد مطالبه مزایای حادثه نیست، و رأی یک مرجع رسیدگی را که بخشودگی را برای ادعایی حدود ۲۲ ماه بعد ثبت‌شده رد کرده بود بازگرداند.
مرکز پرونده‌ها · دعاوی مهاجرت · رد ویزاSep 29, 2026
2026 FC 1207
Kariminezhad در برابر کانادا (شهروندی و مهاجرت)
رد درخواست در رده تجربه کانادایی (Canadian Experience Class) ابطال می‌شود، زیرا مأمور هرگز به نامه دوم کارفرما و فیش‌های حقوقی که نگرانی‌های اعلام‌شده را پاسخ می‌دادند اشاره نکرده بود.
مرکز پرونده‌ها · دعاوی مهاجرت · MANDAMUS۱۰ ژوئیه ۲۰۲۶
۲۰۲۶ FC ۹۳۱
Dai در برابر کانادا (شهروندی و مهاجرت)
دادگاه فدرال IRCC را ملزم می‌کند پس از انتظاری حدود ۴۲ ماهه که به تغییرات برنامه مربوط بود، درخواست اقامت دائم یک مراقب را ظرف ۶۰ روز تصمیم‌گیری کند.
آرشیو کامل
هر استناد در زیر یک تصمیم واقعی است، و هر ردیف به صفحه کامل پرونده خود پیوند دارد که بیان می‌کند خلاصه بر چه منبعی استوار است. از نوار کناری برای رفتن مستقیم به یک دسته استفاده کنید.
دعاوی مهاجرت — Mandamus 5
دادگاه فدرال IRCC را ملزم می‌کند پس از انتظاری حدود ۴۲ ماهه که به تغییرات برنامه مربوط بود، درخواست اقامت دائم یک مراقب را ظرف ۶۰ روز تصمیم‌گیری کند.
دادگاه فدرال به IRCC دستور می‌دهد درخواست حمایت مالی همسر در خارج از کشور را ظرف ۹۰ روز تعیین تکلیف کند، پس از تأخیری نزدیک به هفت سال که IRCC نتوانست آن را به‌طور کافی توضیح دهد.
دادگاه فدرال به IRCC دستور می‌دهد درخواست مجوز تحصیل را پس از بیش از دو سال و نیم انتظار ظرف ۳۰ روز تصمیم‌گیری کند، و هزینه‌های دادرسی را به متقاضی می‌دهد.
دادگاه فدرال به IRCC دستور می‌دهد درخواست مجوز تحصیل یک دانشجوی ایرانی را که ۱٬۲۶۲ روز در بررسی امنیتی بدون تصمیم مانده بود ظرف ۴۵ روز تصمیم‌گیری کند.
دادگاه فدرال دستور می‌دهد ظرف ۹۰ روز درباره پرونده اقامت دائم برنامه ویزای استارت‌آپ (Start-up Visa) که بیش از ۶۲ ماه در انتظار بوده تصمیم گرفته شود، و حکم می‌دهد متقاضی برای دریافت حکم الزام (mandamus) لازم نیست زیان قابل‌توجه را اثبات کند.
دعاوی مهاجرت — رد ویزا 9
رد ویزای ویزیتور ابطال می‌شود، چون دلایل مأمور هرگز به صورت‌حساب‌های بانکی، درآمد کسب‌وکار و اجاره و پس‌انداز حامی که با نگرانی‌های اعلام‌شده در تضاد بود نپرداخت.
دادگاه فدرال رد درخواستی را که همسر را به دلیل اظهار نشدن از سوی اسپانسر از رده خانواده (family class) کنار گذاشته بود ابطال می‌کند، چون مأمور هرگز یافته رابطه عرفی (common-law) را توجیه نکرده بود.
رد مجوز کار همسر و مجوز تحصیلی پس از آنکه مأمور حدس زد موجودی بانکی متقاضیان تورم‌یافته و متقلبانه است، ابطال شد.
رد درخواست در رده تجربه کانادایی (Canadian Experience Class) ابطال می‌شود، زیرا مأمور هرگز به نامه دوم کارفرما و فیش‌های حقوقی که نگرانی‌های اعلام‌شده را پاسخ می‌دادند اشاره نکرده بود.
دادگاه فدرال رد درخواست انسانی یک مادربزرگ را کنار می‌گذارد، چون افسر بهترین منفعت نوه‌های او را مانند یک آزمون دشواری (hardship) سنجید و به پیوند آن‌ها وزن اندکی داد.
دادگاه فدرال رد مجوز تحصیل را به‌خاطر نادیده گرفتن برنامهٔ تحصیلی متقاضی کنار می‌گذارد، اما این استدلال را که ابزار Chinook متعلق به IRCC فرایند را ناعادلانه کرده یا اختیار مأمور را محدود کرده است رد می‌کند.
دادگاه فدرال حکم می‌دهد که بازگرداندن یک درخواست به‌عنوان ناقص از سوی IRCC قابل بازنگری قضایی است، و بازگرداندن یک درخواست اسپانسری (sponsorship) والدین را که بر رزومه (CV) بدون وقفه اصرار داشت ابطال می‌کند.
دادگاه فدرال حکم می‌دهد بازگرداندن یک درخواست ناقص اسپانسری مادربزرگ/پدربزرگ توسط IRCC بر اساس دستورالعمل‌های وزارتی (Ministerial Instructions) یک رد قابل بازنگری نیست، و اشتباه یک مشاور نیز این را تغییر نمی‌دهد.
دادگاه رد اسپانسرشیپ همسر به دلیل واقعی نبودن ازدواج را تأیید می‌کند — نمونه‌ای از پرونده‌های بازنده، که در آن زمان‌بندی طلاق‌ها و ناهمخوانی‌های مصاحبه به ضرر زوج تمام شد.
دعاوی مهاجرت — عدم‌واجدشرایطی 16
دادگاه فدرال بازنگری قضایی یافته عدم‌واجدشرایطی امنیتی مبتنی بر خدمت سربازی اجباری در سپاه پاسداران ایران (IRGC) را رد می‌کند؛ اجبار، عضویت را نفی نکرد و اکراه (duress) اثبات نشد.
دادگاه فدرال نتیجه‌گیری دربارهٔ ارائه نادرست اطلاعات را لغو می‌کند، چون مأمور تماس راستی‌آزمایی را بر شواهد سوگندخوردهٔ کارفرما، سوابق پرداخت حقوق و مدارک بانکی ترجیح داده بود، بیآنکه آن‌ها را با هم بسنجد.
دادگاه فدرال ممنوعیت پنج‌ساله را برای متقاضی مجوز کار پس از فارغ‌التحصیلی تأیید می‌کند که مشاورش اسناد جعلی کالج ارائه کرده بود؛ نظارت‌نکردن بر مشاور استدلال اشتباه ناخواسته را از میان برد.
دادگاه فدرال چالش یافتهٔ ارائه نادرست اطلاعات را رد می‌کند؛ دانشجویی به پرسش دربارهٔ اتهامات کیفری «نه» گفته بود و استدلال اشتباه بی‌غرضانه ناکام ماند.
دادگاه تجدیدنظر فدرال حکم می‌دهد تصمیم‌گیرندگان هنگام ارزیابی یک محکومیت مواد مخدر در خارج از کشور برای بزهکاری شدید می‌توانند بررسی کنند که آیا دفاع اجبار (duress) در آنجا عملاً در دسترس نبوده است، و پرونده را بازمی‌گرداند.
دادگاه فدرال نتیجه‌گیری دربارهٔ ارائه نادرست اطلاعات و ممنوعیت پنج‌ساله را لغو می‌کند، آنجا که صرفِ نتیجهٔ DNA مدرکی بر ادعای آگاهانه نادرست دربارهٔ نسب تلقی شده بود.
دادگاه فدرال یافته ارائه نادرست اطلاعات درباره یک پیشنهاد شغلی را لغو می‌کند: نگرانی‌ها فقط در پایان مصاحبه مطرح شد و بسیاری از آن‌ها به کارفرما مربوط بود، نه متقاضی.
دادگاه فدرال یافته ارائه نادرست اطلاعات را که بر سندی از درخواستی بنا شده بود که متقاضی پیش‌تر پس گرفته و جایگزین کرده بود، ابطال می‌کند.
دادگاه فدرال رد درخواست مجوز کار و ممنوعیت پنج‌ساله را تأیید می‌کند: نامهٔ سابقهٔ کار از طرف کارفرما صادر نشده بود و مدارک بعدیِ شغل واقعی آن را جبران نکرد.
دادگاه فدرال رد مجوز تحصیل و نتیجه‌گیری دربارهٔ ارائه نادرست اطلاعات را لغو می‌کند: یافته‌های مأمور با مدارک در تضاد بود و توضیح اشتباه ناخواسته ارزیابی نشد.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌دهد بخش مهاجرت (Immigration Division) هنگام تصمیم‌گیری دربارهٔ توقف یک پروندهٔ واجدشرایطی، می‌تواند کل دورهٔ تأخیر در تحقیقات آژانس مرزی، از جمله پیش از گزارش ماده 44، را در نظر بگیرد.
دادگاه فدرال یافتهٔ ارائه نادرست اطلاعات در درخواست مجوز کار را ابطال می‌کند، چون مشاوران پیشین توصیه کرده بودند تحت برنامه‌ای که برچیده شده بود درخواست شود؛ این قصور حق شنیده‌شدن را مخدوش کرده بود.
دادگاه فدرال یافته ارائه نادرست اطلاعات در پرونده مجوز تحصیل را لغو می‌کند: به متقاضی هرگز گفته نشده بود که منشأ تردید بانک بوده است، و افسر به پاسخ مبهم بانک تکیه کرده بود.
یک یافته عدم‌واجدشرایطی بر اساس ارائه نادرست اطلاعات، پس از آنکه نامه انصاف رویه‌ای یک نتیجه‌گیری را اعلام کرد نه یک نگرانی، ابطال شد.
IRCC پس از آنکه دادگاه فدرال یک‌بار پرونده را بازگردانده بود، همان یافته ارائه نادرست اطلاعات را بر اساس همان سوابق تکرار می‌کند — و دادگاه تصمیم دوم را نیز ابطال می‌کند.
دادگاه فدرال بازنگری قضایی تصمیم بخش استیناف مهاجرت را که دستور اخراج به دلیل بزهکاری شدید را حفظ کرده بود، رد می‌کند.
دعاوی مهاجرت — دعاوی پناهندگی 11
دادگاه فدرال قواعدی را که اقامت دائم را از پناهنده‌ای که حمایت او متوقف شده سلب می‌کند تأیید می‌کند، چالش‌های منشور حقوق و آزادی‌ها (Charter) بر اساس مواد 2(d)، 7، 12 و 15 را رد می‌کند و دو پرسش را تأیید (certify) می‌کند.
دیوان عالی کانادا حکم می‌دهد که کنار گذاشتن مدعیان پناهندگی از مراقبت یارانه‌ای از کودک در کبک علیه زنان تبعیض‌آمیز است، و واجد شرایط بودن را به والدین مدعی پناهندگی ساکن کبک گسترش می‌دهد.
رد درخواست اسکان مجدد پناهندگان از خارج از کشور ابطال می‌شود، زیرا مأمور هرگز به متقاضی نگفت چه چیزی با پرونده پناهندگی برادرش تفاوت داشت.
رد یک درخواست پناهندگی به دلیل وجود جایگزین پرواز داخلی قابل‌قبول در بازنگری قضایی تأیید شد — نمونه‌ای از شکست، نه فقط پیروزی.
ادعای آزار مبتنی بر ازدواج لویرات که «فاقد مبنای قابل‌اعتماد» تشخیص داده شده بود، از بازنگری قضایی جان سالم به در می‌برد — دادگاه یافته بخش حمایت از پناهندگان (RPD) را معقول می‌داند.
یافته بخش استیناف پناهندگی مبنی بر اینکه شیملا در هند جایگزین پرواز داخلی قابل‌قبولی بود، ابطال می‌شود، زیرا سوابق پرونده با دلایل اعلام‌شده در تناقض بود.
ادعای مبتنی بر فعالیت برای حقوق سیک‌ها دوباره رد می‌شود: RAD به‌طور معقول اظهارنامه‌های سوگندی جدید و تقریباً یکسان مدعی و مادرش را نپذیرفت.
ادعای ردشده صاحبان رستوران مکزیکی بازگردانده می‌شود: RAD روایت آن‌ها را بر اساس حدس‌هایی درباره دوربین‌ها و جابه‌جایی رد کرد که هیچ‌کس از آن‌ها درباره‌شان نپرسیده بود.
ادعای پناهندگی یک مادر نیجریه‌ای در بازنگری قضایی شکست می‌خورد: تغییرهای دیرهنگام و مهم در روایت او و تناقض با شهادت همسرش، یافته‌های منفی اعتبار را پشتیبانی کرد.
ادعای آزار سیاسی یک خانواده مکزیکی به دلیل جایگزین پرواز داخلی مریدا (Mérida) شکست می‌خورد؛ دادگاه تحلیل یکپارچه RAD طبق مواد ۹۶ و ۹۷ را معقول می‌داند.
قربانی اخاذی از وراکروز در جایگزین پرواز داخلی مریدا (Mérida) شکست می‌خورد؛ دادگاه تحلیل دومرحله‌ای IFA توسط RAD را معقول می‌داند.
آسیب شخصی — مزایای حادثه و LAT 18
دادگاه تجدیدنظر حکم داد گزارش‌دادن یک تصادف اطلاع از قصد مطالبه مزایای حادثه نیست، و رأی یک مرجع رسیدگی را که بخشودگی را برای ادعایی حدود ۲۲ ماه بعد ثبت‌شده رد کرده بود بازگرداند.
دادگاه بخش (Divisional Court) حکمی را که می‌گفت یک سرنشین با آسیب فاجعه‌بار شخص بیمه‌شده نبود ابطال می‌کند، زیرا در حالی صادر شد که یک اختلاف اولویت بین بیمه‌گران درباره همین موضوع در جریان بود.
دادگاه بخش حکم دادگاه تجدیدنظر صدور مجوز (LAT) به مبلغ ۱۲۰٫۴۰ دلار در ماه مراقبت همراه برای مردی با آسیب مغزی سال ۱۹۹۹ را لغو کرد، چون نیازهای نظارتی نادیده گرفته شده بود. ادعاکننده پیروز شد.
دادگاه بخش استیناف از تصمیم یک مرجع را که پس از یک سقوط در ژانویه ۲۰۲۲ مزایای حادثه را رد کرده بود رد کرد؛ خطای حقوقی نیافت و ۵٬۰۰۰ دلار هزینه دادرسی به نفع بیمه‌گر تعیین کرد.
دادگاه بخش دعوای مزایای حادثه را به LAT بازمی‌گرداند، چون LAT پرونده را بر پایه نکته‌ای حل کرده بود که هر دو طرف توافق داشتند مطرح نیست، آن هم بیآنکه نخست از آن‌ها بشنود.
دادگاه بخش: اطلاعیه رد مزایای حادثه فقط باید حق درخواست به دادگاه تجدیدنظر صدور مجوز (LAT) را به مدعی بگوید؛ اختلاف دیرهنگام همچنان ممنوع ماند و استیناف رد شد.
یک دانشجو-ورزشکار ۱۹ ساله دچار فلج چهارگانه، به‌عنوان وابسته به خواهرش برای مراقبت شناخته می‌شود؛ دادگاه بخش استیناف و بازنگری قضایی بیمه‌گر را رد می‌کند.
دادگاه بخش رأی LAT را تأیید می‌کند: اتوبوس TTC که به درپوش برجسته منهول برخورد کرد با یک «شیء» (object) تصادف کرده است، پس مسافر مصدوم مشمول استثنای حمل‌ونقل عمومی از مزایای حادثه نمی‌شود.
دادگاه تجدیدنظر: مزایای جایگزینی درآمد پس از ۱۰۴ هفته مستلزم ناتوانی کامل از انجام کار مناسب است و بر پایه همه شواهد تعیین می‌شود. عوامل دنیای واقعی کار اهمیت دارند اما آزمون‌های جداگانه نیستند.
دادگاه تجدیدنظر: مهلت دوساله برای اعتراض به رد مزایای جایگزین درآمد تابع قاعده کشف‌پذیری (discoverability) است. یک رد زودهنگام، که در زمان اشتغال آن مرد به کار صادر شده بود، مهلت را آغاز نکرد.
دادگاه بخش حکم می‌دهد مسافر اتوبوسی که در توقف ناگهانی به جلو پرتاب شد، مزایای حادثه دریافت نمی‌کند: او «هر شیء دیگری» ("any other object") که اتوبوس با آن برخورد کرده باشد نیست. دعوای مسئولیت مدنی (tort) همچنان باز است.
دادگاه تجدیدنظر: مزایای حادثهٔ غیرشاغل (non-earner) که قبلاً پرداخت شده باید از خسارت هیئت منصفه برای زیان درآمد گذشته کسر شود. شواهد اسکن SPECT باقی ماند و بقیهٔ رأی هیئت منصفه پابرجا ماند.
دادگاه بخش (Divisional Court) از بازنویسی قاعده‌ای که طبق آن مراقبت همراه (attendant care) توسط مراقبان خانوادگیِ غیرحرفه‌ای تنها تا سقف زیان اقتصادی آنان قابل پرداخت است خودداری می‌کند؛ عبارت قانون روشن است و دعوا رد می‌شود.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌دهد بیمه‌گری که در اختلاف اولویت پیروز می‌شود، هزینه‌های پیش از داوری بیمه‌گر بازنده را بازپرداخت نمی‌کند مگر آنکه ادعا به‌نادرستی حواله شده باشد؛ نگرانی صندوق دربارهٔ هزینه‌های خودش بی‌پاسخ ماند.
در تجدید رسیدگی، LAT یک جایزه ویژه ۲۵٪ برای بازگرداندن بسیار دیرهنگام مزایا توسط بیمه‌گر اعطا می‌کند، هرچند آسیب فاجعه‌بار و مراقبت همراه اثبات نشد.
ساعت ۴:۳۰ بامداد یک کامیون به خانه مردی برخورد می‌کند؛ LAT دریافت می‌کند آسیب روانی ناشی از آن از یک «حادثه» برخاسته که او در آن «درگیر» بوده است.
پس از آنکه بیمه‌گر او را فقط پس از یک کنفرانس رسیدگی از رهنمود آسیب جزئی خارج کرد، LAT یک جایزه ویژه ۱۵٪ (۱۳٬۰۱۹٫۳۴ دلار) به‌علاوه بهره اعطا می‌کند.
درخواست تمدید مهلت استیناف علیه رأی مزایای حادثه LAT، که نزدیک به پنج ماه با تأخیر ثبت شده بود، رد می‌شود زیرا تأخیر توضیح داده نشده بود و استیناف درصدد به چالش کشیدن واقعیات بود.
آسیب شخصی — لغزش و سقوط / مسئولیت صاحب‌ملک 6
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌کند که سقوط روی یخ کنار یک خودروی پارک‌شده، دعوای خودرویی در شبه‌جرم نیست، پس مزایای حادثه از خسارت علیه مالک پارکینگ کسر نمی‌شود.
ادعای بازیکن اسلو-پیچ (slo-pitch) که توپ به چشمش خورد، علیه شهرداری رد شد: نقض قانون مسئولیت متصرفان (Occupiers' Liability Act) رخ نداده بود و او خطر را پذیرفته بود، هرچند رضایت‌نامه (waiver) او اعمال نمی‌شد.
دادگاه تجدیدنظر انتاریو استیناف از رأی هیئت‌منصفه علیه زنی را که روی پله‌های چوبی خانه صاحبخانه‌ها زمین خورد رد کرد و کنارگذاشتن یکی از آزمایش‌های لغزش کارشناس او را تأیید کرد.
دادگاه عالی دادگستری مالک یک پلازا در Waterloo و پیمانکار زمستانی آن را برای زمین‌خوردن یک زن سالمند روی یخ ۱۰۰٪ مسئول می‌داند: بازرسی‌های پیمانکار ناکافی بود و مالک هرگز کار را بررسی نکرد.
دادگاه تجدیدنظر: Ontario Place پس از بستن پل، دربارهٔ آسیب زانوی یک تماشاگر کنسرت روی تپهٔ خیس و بدون حفاظ مسئول ماند. تقصیر خودِ او، ۲۵٪، ادعا را از بین نبرد.
دادگاه تجدیدنظر: اجاره‌نامه می‌تواند مستأجران را مسئول پاک‌کردن برف و یخ از بخش‌های مختص استفادهٔ خودشان، مانند پله‌های جلوی خانه‌شان، کند. تکلیف مقرر در Residential Tenancies Act فقط بخش‌های مشترک را در بر می‌گیرد.
آسیب شخصی — آسیب فاجعه‌بار و ناتوانی بلندمدت 5
دادگاه عالی دادگستری درخواست Sun Life برای پایان‌دادن به یک ادعای ازکارافتادگی بلندمدت پیش از محاکمه را رد کرد و پرسش‌های واقعی برای محاکمه یافت.
دادگاه بخش: بیمه‌شده‌ای که دچار آسیب فاجعه‌بار شده می‌تواند مزایای اصلاح مسکن را برای خانه موجود یکی از بستگان که قصد دارد به آن نقل مکان کند مطالبه کند؛ بیمه‌گر محکوم شد حدود ۳۶۵٬۰۰۰ دلار بپردازد.
دادگاه بخش (Divisional Court) یافته دادگاه تجدیدنظر صدور مجوز (LAT) مبنی بر نبود آسیب فاجعه‌بار را ابطال می‌کند: درصدهای صفر برای دوبینی، آسیب عصبی و اثرات دارو غیرمنطقی بود. جلسه رسیدگی جدید، نزد داور دیگر.
دادگاه بخش (Divisional Court) استیناف مربوط به آسیب فاجعه‌بار بر اساس معیار ۸ را رد می‌کند: محدودیت‌های زمانی شهود در LAT، نحوه برخورد با دو روان‌پزشک و گزارش نظارت دیرهنگام منصفانه بود؛ مقایسه پیش و پس از حادثه الزامی نیست.
دادگاه بخش یک رأی دادگاه تجدیدنظر صدور مجوز (LAT) درباره آسیب فاجعه‌بار و مراقبت همراه را به دلیل ترس معقول از جانبداری ناشی از فعالیت‌های حمایتی مستمر داور ابطال می‌کند و دستور رسیدگی دوباره می‌دهد.
آسیب شخصی — دعاوی مدنی و آیین دادرسی 10
یک قاضی در انتاریو دعوای ۶۰۰٬۰۰۰ دلاری درباره آسیب زانو در یک بازی رقابتی دوستانه بسکتبال را رد می‌کند و یک خطای دفاعی را بخشی از بازی و ریسکی که خواهان پذیرفته بود می‌داند.
یک قاضی دعوای طولانی‌مدت تصادف خودرو را رد کرد، پس از آنکه خواهانِ بدون وکیل دیگر حاضر نشد و درباره آستانه قانونی هیچ شواهد پزشکی ارائه نکرد؛ هزینه‌های دادرسی ۱۰۰٬۰۰۰ دلار تعیین شد.
دیوان عالی کانادا، ۵ به ۴: یک ساکن انتاریو که در سانحهٔ تاکسی آبی در ونیز آسیب دید نتوانست در انتاریو از شرکت‌های ایتالیایی شکایت کند، هرچند رزرو سفر او با یک قرارداد انتاریویی آغاز شده بود.
دادگاه تجدیدنظر: پزشک اورژانسی که پس از ترخیص بیمار از سی‌تی اسکن غیرطبیعی او باخبر شد، با فراخوان نکردن بیمار استاندارد مراقبت را نقض کرد. مسئولیت در مرگ او تأیید شد.
دادگاه تجدیدنظر: دعوای آسیب ناشی از تصادف که حدود شش سال پس از حادثه آغاز شده بود، خارج از مهلت بود. وقتی فرد باید می‌دانست آستانه محقق شده است، امید به بهبودی شمارش مهلت را به تأخیر نمی‌اندازد.
دادگاه تجدیدنظر: سازش جزئی (Pierringer) فقط در صورتی رد می‌شود که به سایر خواندگان لطمه جدی بزند. خطر ناتوانی هم‌خوانده از پرداخت بر عهده خود هم‌خواندگان می‌ماند. استیناف رد شد.
دادگاه تجدیدنظر: حکم ۳۰۰٬۰۰۰ دلار هزینه دادرسی پابرجا ماند، هرچند هیئت‌منصفه فقط حدود ۱۶٬۰۰۰ دلار خالص تعیین کرده بود و بیمه‌گر راننده هرگز پیشنهاد پولی نداده بود. تناسب به‌طور خودکار سقفی برای هزینه‌ها ایجاد نمی‌کند.
دادگاه تجدیدنظر: بهرهٔ پیش از صدور حکم (prejudgment interest) بر مبلغ خسارت در پروندهٔ آسیب ناشی از سقوط از نرخ فرضیِ ۵٪ شروع می‌شود اما بر پایهٔ دلیل و مدرک می‌تواند تغییر کند. دادگاه نرخ را برای خواهانی با آسیب جدی سر به ۸٫۴۶٪ افزایش داد.
یکی از نخستین آرای انتاریو که تحت شبه‌جرم جدید خشونت توسط شریک صمیمی خسارت اعطا می‌کند — پس از ۵۴ سال ازدواج — به‌علاوه تعدیل (equalization) دارایی و یک حکم منع دائمی.
پس از اصلاحات قاعده ۶.۱.۰۱، دادگاه یک محاکمه مشترک برای مسئولیت اما محاکمات جداگانه برای خسارت در دو دعوای مرتبط تصادف را دستور می‌دهد.
آسیب شخصی — دفاع بیمه‌ای و پوشش 11
دادگاه تجدیدنظر: رانندهای که از مادرش خواسته بود خود را راننده معرفی کند، دفاع بیمه‌گرش را از دست داد؛ دادگاه یافتهٔ کلاهبرداری مدنی را تأیید کرد چون توان بیمه‌گر برای دفاع آسیب دیده بود.
دادگاه تجدیدنظر: بیمه‌نامهٔ ناوگان خودروی اجاره‌ای را که هنگام تصادف در فهرست آن نبود پوشش نداد.
دادگاه تجدیدنظر: پس از پرداخت سقف بیمه خودروی راننده مقصر، الحاقیه حمایت از خانواده (OPCF 44R) شخص آسیب‌دیده پیش از بیمه‌نامه چتری شخصی مالک مقصر پرداخت می‌کند.
دادگاه برتر (Superior Court) حکم می‌دهد کارگری که روی موتورسیکلت پدرش آسیب دید، طبق OPCF 44R کارفرمایش شخص بیمه‌شده بود، پس Allstate مبلغ ۱۴۳٬۵۰۰ دلار حل‌وفصل را به TD بازپرداخت می‌کند.
دادگاه تجدیدنظر: اگر یکی از مالکان مشترک به غیرمالکی اجازه دهد از خودرو استفاده کند، هر دو مالک در برابر بی‌احتیاطی آن راننده مسئولند، و بیمه‌نامه مالک باید آن را پوشش دهد هرچند نام راننده در آن نیست.
دادگاه عالی: سوارِ اسکوتری که رانندهای فراری به او زد دعوایش را حفظ کرد؛ بیمه‌گر فقط به این دلیل که او پلاک را یادداشت نکرده بود نمی‌توانست رأی اجمالی (summary judgment) بگیرد. معقول‌بودن به دادرسی می‌رود.
دادگاه عالی: در دعوایی دربارهٔ تصادف مرگبار، بیمه‌گر راننده خوانده که پوشش را رد کرده بود، باید سوابق تحقیقات و اسناد نقض بیمه‌نامهٔ خود را، با رعایت امتیاز محرمانگی (privilege)، در اختیار خواهان‌ها بگذارد.
دادگاه عالی: بیمه‌نامه چتری شخصی راننده بیمه خودرو نیست، پس راننده بیمه ناکافی داشت؛ پس از رأی دادگاه تجدیدنظر، ترتیب پرداخت چنین است: بیمه‌نامه خودرو، سپس OPCF 44R، سپس بیمه‌نامه چتری.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌دهد زنی که در خودروی خودش کشته شد، چون خودرویش الحاقیهٔ خودش را داشت، بر اساس OPCF 44R همسرش نیز بیمه‌شده است.
دادگاه عالی: در ادعایی مربوط به فرار راننده از صحنه، بر پایهٔ الحاقیهٔ حمایت از خانواده به مبلغ ۱ میلیون دلار، روایت یک افسر پلیس از سخنان یک رانندهٔ بی‌نام برای تأیید ادعا کافی بود، هرچند hearsay بود.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌دهد الزام «عدم تغییر در بیمه‌پذیری» شرط مقدم انعقاد قرارداد است و به مهلت دوساله اعتراض (contestability) محدود نمی‌شود.
مرجع بنیادین 17
بخش بدوی (Trial Division) دادگاه فدرال، نهاد پیشین IRCC را وادار می‌کند پرونده شهروندی‌ای را که سه سال پشت یک بررسی امنیتی مانده بود پیش ببرد، و آزمون تأخیر را تعیین می‌کند که هنوز برای حکم الزام (mandamus) به کار می‌رود.
دادگاه تجدیدنظر فدرال حکم می‌دهد بخش استیناف پناهندگی (RAD) باید سوابق را خودش تحلیل کند و صرفاً از تصمیم مرحله اول تبعیت نکند؛ استیناف وزیر رد می‌شود.
دیوان عالی کانادا حکم داد که بیمه‌گر نمی‌تواند پرداخت پوشش راننده کم‌بیمه را با مزایای ازکارافتادگی آینده طرح بازنشستگی کانادا (CPP) کاهش دهد، زیرا CPP یک «بیمه‌نامه» (policy of insurance) خصوصی نیست.
دیوان عالی کانادا حکم می‌دهد که ویزای اقامت دائمی که هنگام ورود معتبر بوده برای استیناف علیه دستور اخراج نزد IAD کافی است، حتی اگر پیش از جلسه رسیدگی منقضی شود، و استیناف را بازمی‌گرداند.
دادگاه فدرال اعلام می‌کند تابعیت از طریق ارائه نادرست اطلاعات یا تقلب کسب شده است، در موردی که این مرد در دوران آزادی مشروط تحت نظارت سوگند یاد کرد و چیزی نگفت؛ کوری عمدی و بی‌پروایی کافی است.
دادگاه فدرال یافته ارائه نادرست اطلاعات را ابطال می‌کند، چون متقاضی فرصت معناداری برای پاسخ‌دادن نداشت؛ اغلب برای انصاف در سطح بالاتر پیش از ممنوعیت پنج‌ساله به آن استناد می‌شود.
دادگاه فدرال در یک بازنگری قضایی مهاجرتی، ارجاعاتی را که با هوش مصنوعی تولید شده و نه اعلام و نه راستی‌آزمایی شده بودند، مبنای حکم به هزینه‌های دادرسی دانست؛ رأی بعدی وکیل را به پرداخت شخصی مبلغی اندک محکوم می‌کند.
دادگاه فدرال یافته ارائه نادرست اطلاعات از سوی IAD را غیرمنطقی می‌داند: متقاضی پیش از هرگونه مصاحبه یا کشف، پاسخ نادرست را اصلاح کرده بود و IAD هرگز خطر باقی‌مانده خطا را نسنجید.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌دهد بیمه‌گر OPCF 44R می‌تواند سقف بیمه‌نامه طرف مسئول مشترک را، حتی طرفی که شخص آسیب‌دیده هرگز از او شکایت نکرده بود، کسر کند، و بازیافت‌های بعدی قائم‌مقامی به نسبت تقسیم می‌شود.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌کند الحاقیه مازاد حمایت از خانواده در بیمه‌نامه خانه بر OPCF 44R افزوده می‌شود، حتی وقتی سقف راننده مقصر با سقف 44R برابر است، بیآنکه نخست لازم باشد پوشش دیگر تمام شود.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌دهد مهلت دوساله ادعا علیه بیمه‌گر در پرونده راننده شناسایی‌نشده از زمانی آغاز می‌شود که بیمه‌گر پس از مطالبه نپردازد، نه از زمانی که تقصیر راننده شبح معلوم می‌شود.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌کند خودروی بیمه‌شده‌ای که در کنار یک خودروی بدون بیمه حرکت می‌کرد «در حادثه دخیل» بود؛ پس بیمه‌گر آن، و نه صندوق جبران خسارت تصادفات وسایل نقلیه موتوری (Motor Vehicle Accident Claims Fund)، مزایا را می‌پردازد.
دادگاه تجدیدنظر: بیمه‌گر خودروی انتاریو نمی‌تواند به‌دلیل خطایی در درخواست، بیمه‌نامه را از ابتدا باطل اعلام کند. بدون اخطار مناسب، بیمه‌نامه معتبر ماند و عابر آسیب‌دیده توانست شکایت کند.
دادگاه تجدیدنظر حکم می‌کند راننده کامیونی که حین کار در فلوریدا آسیب دید، به‌موجب بیمه‌نامه خودروی شخصی‌اش پوشش OPCF 44R نداشت، چون شرط خودروهای سنگین بیمه‌نامه به الحاقیه نیز منتقل می‌شود.
دادگاه عالی: اخطار لغو بیمه‌نامه به‌دلیل حق بیمه پرداخت‌نشده معتبر بود، با وجود عبارت «guaranteed funds» و نبودِ نشانی پرداخت؛ پس راننده هنگام تصادف بیمه‌نامه معتبر نداشت.
در استیناف صندوق، دادگاه تجدیدنظر حکم می‌کند که استثنای «بدون اجازه مالک» در بیمه‌نامه استاندارد خودرو مسافر بی‌اطلاع در یک خودروی سرقتی را کنار نمی‌گذارد؛ بنابراین بیمه‌گر مالک ممکن است مسئول پوشش باشد.
دیوان عالی کانادا یک شبه‌جرم جدید خشونت توسط شریک صمیمی را به رسمیت می‌شناسد — گسترشی تاریخی در مسئولیت مدنی برای سوءاستفاده اجباری و کنترل‌گرانه.