Sinclair در برابر Venezia Turismo
محتوای این صفحه خلاصه و تفسیری از یک رأی دادگاه در دسترس عموم است که صرفاً برای اهداف اطلاع‌رسانی و آموزشی تهیه شده است. این محتوا مشاوره حقوقی نیست و رابطه وکیل‌موکل بین آزیمی لا و هیچ خواننده‌ای ایجاد نمی‌کند، صرف‌نظر از اینکه محتوا چقدر با شرایط شما مرتبط به نظر برسد.
این خلاصه ممکن است ناقص یا ساده‌شده باشد و منعکس‌کننده آخرین وضعیت قانون نباشد — ممکن است این رأی مورد تجدیدنظر قرار گرفته یا با احکام بعدی متفاوت شده باشد. پیش از اتکا به این صفحه، پرونده را با متن رسمی رأی مطابقت دهید. هیچ‌چیز در این صفحه نتیجه هیچ پرونده دیگری، از جمله پرونده شما را تضمین نمی‌کند.
اگر با موضوع حقوقی مشابهی روبرو هستید، برای تصمیم‌گیری درباره وضعیت خود به این صفحه اتکا نکنید. با یک وکیل دارای پروانه مشورت کنید. می‌توانید برای گفتگو درباره وضعیت خود با آزیمی لا تماس بگیرید.
حقایق پرونده
Duncan Sinclair که در انتاریو زندگی می‌کند، در کانادا یک کارت اعتباری American Express داشت که با یک خدمت دربان و سفر (concierge) همراه بود. او از آن برای سازمان‌دهی یک سفر اروپایی خانواده‌اش استفاده کرد. در ونیز او از همان خدمت یک تاکسی آبی از فرودگاه تا هتل رزرو کرد، و یک ارائه‌دهندهٔ شخص ثالث ترتیبات را داد. تاکسی آبی با خانواده در آن به یک سازهٔ چوبی برخورد کرد و آقای Sinclair به‌شدت آسیب دید. او و همسرش در انتاریو به اتهام سهل‌انگاری و مسئولیت نیابتی (vicarious liability) شکایت کردند، و شرکت کارت کانادایی و چند طرف دیگر، از جمله سه شرکت ایتالیایی، را خوانده قرار دادند. شرکتهای ایتالیایی استدلال کردند که دادگاه‌های انتاریو صلاحیت ندارند. قاضی رسیدگی‌کننده به درخواست پرونده را در انتاریو نگه داشت، دادگاه تجدیدنظر انتاریو به اتفاق آرا آن را لغو کرد، و خانوادهٔ Sinclair استیناف دادند.
تصمیم دادگاه
دیوان عالی استیناف را رد کرد. Justice Côté دلایل اکثریت را نوشت، با موافقت رئیس دیوان (Chief Justice) و Justice Rowe، Justice O'Bonsawin و Justice Moreau؛ Justice Jamal مخالف بود، همراه با Justice Karakatsanis، Justice Martin و Justice Kasirer. اکثریت با به‌کارگیری چارچوب Van Breda پذیرفت که قرارداد دارندهٔ کارت یک قرارداد انتاریویی مرتبط با اختلاف بود، که دلیلی مفروض (presumptive) برای آن است که دادگاه انتاریو صلاحیت را بپذیرد. سپس حکم داد که این فرض رد شده است. پیوند میان انتاریو و یک تصادف در ایتالیا با دخالت شرکتهای ایتالیایی ضعیف بود، شرکتهای ایتالیایی طرف قرارداد انتاریویی نبودند و دلیلی نداشتند انتظار داشته باشند در انتاریو از آن‌ها شکایت شود، و پذیرش صلاحیت به دست‌درازی (overreach) می‌انجامید. دیوان تأکید کرد که صلاحیت باید خوانده‌به‌خوانده سنجیده شود؛ پیوندهای انتاریویی یک خوانده را نمی‌توان برای کشاندن خواندگان دیگر به کار برد، و چند پیوند ضعیف را نمی‌توان با هم جمع کرد. اقلیت مخالف می‌خواست فرض را ردنشده بیابد، تا حدی برای کنار هم نگه‌داشتن ادعاهای نزدیک به هم. این رأی دربارهٔ خواندگان ایتالیایی بود، نه ادعاهای علیه خواندگان کانادایی.
کانادایی‌هایی که در تعطیلات آسیب می‌بینند اغلب امید دارند در سرزمین خود، جایی که قانون و دادگاه‌ها آشنا هستند، شکایت کنند. این رأی آن گزینه را محدود می‌کند. رزروی که در انتاریو انجام شده باشد به‌تنهایی به دادگاه انتاریو اجازه نمی‌دهد ادعایی را علیه اپراتورهای خارجی که ارتباطی با قرارداد نداشتند بشنود. برای افراد آسیب‌دیده در خارج از کشور، یعنی ممکن است ادعا علیه اپراتور محلی لازم باشد در جایی که آسیب رخ داده مطرح شود، و مهلت‌های مرور زمان و آیین‌های خارجی ممکن است اعمال شوند. همچنین نشان می‌دهد نزدیکی پیوند هر خوانده با انتاریو چقدر اهمیت دارد.
آیا این پرونده بر شما تأثیر می‌گذارد؟
- ✓شما در سفری در خارج از کشور که از طریق یک آژانس مسافرتی، شرکت تور یا خدمت کارت اعتباری کانادایی رزرو کردید آسیب دیدید.
- ✓شما در نظر دارید از یک هتل، اپراتور تور یا شرکت حمل‌ونقل خارجی در دادگاه انتاریو شکایت کنید.
- ✓شما در خارج از کشور آسیب دیدید و یک اپراتور خارجی استدلال می‌کند که دادگاه‌های انتاریو نمیتوانند به ادعا رسیدگی کنند.
نکات کلیدی
- یک قرارداد انتاریویی می‌تواند پیوندی مفروض برای صلاحیت ایجاد کند، اما خوانده‌ای خارجی می‌تواند آن را رد کند اگر پیوند واقعی با انتاریو ضعیف باشد.
- صلاحیت برای هر خوانده جداگانه سنجیده می‌شود، پس پیوندهای یک خوانده را نمی‌توان علیه خوانده‌ای دیگر به کار برد.
- افراد آسیب‌دیده در خارج از کشور باید زود مشاوره بگیرند، چون ادعا علیه اپراتورهای خارجی ممکن است لازم باشد در کشور خارجی، با مهلت‌های خودش، مطرح شود.