Pederson در برابر Forget

حقایق پرونده

خانم Pederson روی یک پلکان چوبی در خانه خانواده Forget لیز خورد و آسیب دید. او بر اساس Occupiers' Liability Act (قانون مسئولیت متصرفان) شکایت کرد و استدلال کرد پله‌ها به دلیل شیوه تمیزکردنشان ناایمن بودند. بخشی از اختلاف درباره این بود که کدام محصول تمیزکننده استفاده شده و چه کسی تمیزکاری را انجام داده بود. کارشناس او چهار آزمایش مقاومت در برابر لغزش انجام داد و چهار گزارش تهیه کرد. قاضی دادگاه بدوی او را به‌عنوان کارشناس پذیرفت اما نخستین آزمایش را غیرقابل‌پذیرش اعلام کرد، چون روی نوع دیگری از چوب، با رقیق‌سازی‌های متفاوت ماده تمیزکننده و با فاصله زمانی کوتاه‌تر پس از تمیزکاری نسبت به زمان زمین‌خوردن انجام شده بود. هیئت‌منصفه دریافت که خانواده Forget مسئول نیستند.

تصمیم دادگاه

هیئتی متشکل از قضات Sossin، Favreau و Wilson استیناف را رد کرد. هیئت حکم داد که قاضی دادگاه بدوی به‌درستی نقش دروازه‌بان شواهد کارشناسی را ایفا کرده است، یعنی اعتبار نخستین آزمایش و خطر اینکه هیئت‌منصفه به نتیجه‌ای نامعتبر اعتماد بیش از حد کند را سنجیده است. حتی اگر این نظر اشتباه می‌بود، دادگاه هیچ بی‌عدالتی جدی (miscarriage of justice) ندید: دفاع هنوز نتایج آزمایش‌های دیگری برای تکیه داشت و رأی عمدتاً به اعتبار شهادت‌ها و شواهد دیگر درباره پله‌ها بستگی داشت. دادگاه استیناف صرفاً شواهدی را که هیئت‌منصفه حق ارزیابی‌شان را داشته است دوباره وزن نمی‌کند.

نکات کلیدی

1. آزمایش‌های کارشناسی باید شرایط واقعی زمین‌خوردن را بازتاب دهند؛ آزمایشی که در شرایط محسوساً متفاوت انجام شود ممکن است کنار گذاشته شود.
2. حتی یک مدرک که به اشتباه کنار گذاشته شده باشد، رأی را لغو نمی‌کند مگر اینکه واقع‌بینانه می‌توانست نتیجه را تغییر دهد.
3. قضات در محاکمه‌های با هیئت‌منصفه مراقبت بیشتری درباره شواهد کارشناسی به خرج می‌دهند، زیرا اعضای هیئت‌منصفه ممکن است بیش از حد آسان به کارشناس اعتماد کنند.

سؤالات متداول