Lloyd در برابر Baker
محتوای این صفحه خلاصه و تفسیری از یک رأی دادگاه در دسترس عموم است که صرفاً برای اهداف اطلاعرسانی و آموزشی تهیه شده است. این محتوا مشاوره حقوقی نیست و رابطه وکیلموکل بین آزیمی لا و هیچ خوانندهای ایجاد نمیکند، صرفنظر از اینکه محتوا چقدر با شرایط شما مرتبط به نظر برسد.
این خلاصه ممکن است ناقص یا سادهشده باشد و منعکسکننده آخرین وضعیت قانون نباشد — ممکن است این رأی مورد تجدیدنظر قرار گرفته یا با احکام بعدی متفاوت شده باشد. پیش از اتکا به این صفحه، پرونده را با متن رسمی رأی مطابقت دهید. هیچچیز در این صفحه نتیجه هیچ پرونده دیگری، از جمله پرونده شما را تضمین نمیکند.
اگر با موضوع حقوقی مشابهی روبرو هستید، برای تصمیمگیری درباره وضعیت خود به این صفحه اتکا نکنید. با یک وکیل دارای پروانه مشورت کنید. میتوانید برای گفتگو درباره وضعیت خود با آزیمی لا تماس بگیرید.
حقایق پرونده
در نوامبر ۲۰۱۵ یک سرنشین هنگامی آسیب دید که خودرویی دیگر به خودرویی که در آن بود برخورد کرد. سر او ضربه خورد و دچار ضربه مغزی دوم شد؛ او پیشتر در یک حادثه محل کار در حال بهبود از ضربه مغزی اول بود. او در ژانویه ۲۰۱۶ با ساعات کاهشیافته و وظایف تعدیلشده به کار بازگشت و هرگز به کار تماموقت عادی برنگشت. پروندههای او در سالهای بعد مشکلات جسمی و شناختی پایدار را توصیف میکنند و در دسامبر ۲۰۱۶ یک پزشک معالج با او درباره این احتمال صحبت کرد که شاید به وضعیت پیشین خود بازنگردد. او دعوایش را در نوامبر ۲۰۲۱ آغاز کرد. راننده دفاع کرد که دعوا خارج از مهلت است و درخواست حکم اختصاری داد. قاضی رسیدگیکننده به درخواست آن را رد کرد و نتیجه گرفت که او تا زمانی که یک متخصص پروندهاش را در سال ۲۰۲۰ بررسی کرد، نمیدانست آسیبهایش به آستانه اختلال جدی و دائمی میرسد.
تصمیم دادگاه
دادگاه تجدیدنظر استیناف را پذیرفت و دعوا را رد کرد. دادگاه حکم داد که قاضی رسیدگیکننده به درخواست، پرسش درست را مطرح نکرده بود. بر اساس Limitations Act, 2002، مهلت دوساله برای دعوای آسیب ناشی از وسیله نقلیه موتوری از زمانی آغاز میشود که فرد میداند یا بهطور معقول باید میدانست که آسیبهایش از کسر قانونی (deductible) فراتر میرود و به آستانه اختلال جدی و دائمی (serious and permanent impairment) میرسد. فرد لازم نیست دامنه کامل آسیب را بداند، تشخیص رسمی داشته باشد یا از پیروزی مطمئن باشد. در این پرونده علائم او قابلتوجه و پایدار بود، در سال ۲۰۱۶ به او گفته شده بود ممکن است بهبودی کامل رخ ندهد، و پزشکان خانوادگی و متخصصان از سال ۲۰۱۶ به بعد نظراتی همراستا با نظر کارشناس بعدی داده بودند. شواهد لازم برای شروع شمارش مهلت، مدتها بیش از دو سال پیش از طرح دعوا در دسترس بود و امید صادقانه به بهبودی آن را به تعویق نینداخت. دادگاه حکم نکرد که هر فردی با علائم ادامهدار از مهلت گذشته است؛ تحلیل به کل پرونده پزشکی و به آنچه فردی محتاط و کوشا در همان موقعیت میتوانست دریابد بستگی دارد.
این رأی هشداری است که زمان اقدام ممکن است زودتر از آنچه بیشتر مردم انتظار دارند آغاز شود. هر کسی که از یک تصادف آسیبی ماندگار دارد، بهجای انتظار برای تشخیص نهایی باید مهلت خود را بررسی کند.
آیا این پرونده بر شما تأثیر میگذارد؟
- ✓بیش از دو سال پیش در یک تصادف رانندگی آسیب دیدهاید، هنوز با علائم آن دستوپنجه نرم میکنید، اما هنوز دعوایی آغاز نکردهاید.
- ✓پزشکان به شما گفتهاند بهبودی ممکن است کند یا ناقص باشد، اما شما امیدوار بودهاید حالتان بهتر شود.
- ✓منتظر گزارش یک متخصص یا تشخیص رسمی هستید تا درباره طرح دعوا تصمیم بگیرید.
نکات کلیدی
- مهلت بیشتر دعاوی آسیب ناشی از تصادف رانندگی دو سال است و ممکن است پیش از دریافت نظر رسمی کارشناس آغاز شود.
- خوشبینی درباره بهبودی شمارش مهلت را متوقف نمیکند، اگر تصویر پزشکی و علائم شما نشان دهد آسیب احتمالاً جدی و ماندگار است.
- انتظار برای قطعیت میتواند دعوای شما را از بین ببرد؛ درباره تاریخهای مشخص خودتان زود با یک وکیل صحبت کنید.