Slepcsik کانادا (شهروندی و مهاجرت)

حقایق پرونده

آقای Slepcsik سال‌ها پیش توسط نهادی که پیش از بخش حمایت از پناهندگان (Refugee Protection Division) کنونی وجود داشت، پناهنده کنوانسیونی (Convention refugee) شناخته شد و بعداً مقیم دائم کانادا شد. بخش حمایت از پناهندگان حکم کرد که او داوطلبانه دوباره خود را تحت حمایت کشور تابعیتش، جمهوری چک، قرار داده است، که وضعیت پناهندگی را پایان می‌دهد. بر اساس مواد 40.1 و 46(1)(c.1) قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان (Immigration and Refugee Protection Act) و بند 228(1)(b.1) آیین‌نامه آن، رأی نهایی لغو حمایت از این نوع، مقیم دائم را غیرقابل پذیرش (inadmissible) می‌کند، وضعیت اقامت دائم را پایان می‌دهد و به حکم اخراج می‌انجامد. او دو درخواست را که با هم رسیدگی شدند مطرح کرد: بازنگری قضایی خود رأی لغو حمایت، و چالش قانون اساسی نسبت به آن مقررات، که با کمک ادله کارشناسی و با حضور مداخله‌کنندگان (interveners) مطرح شد.

تصمیم دادگاه

قاضی Gleeson هر دو درخواست را رد کرد. درباره رأی لغو حمایت، دادگاه حکم کرد که بخش حمایت از پناهندگان اختیار داشت درباره لغو وضعیتی که تحت نظام قدیمی‌تر اعطا شده تصمیم بگیرد، که حق اطلاع قبلی از تشکیل درخواست لغو حمایت وجود نداشت، و نتیجه‌گیری اینکه او دوباره خود را تحت حمایت چک قرار داده معقول بود: تمدید گذرنامه و سفر با آن یک فرض ایجاد می‌کند که او آن را رد نکرد. درباره پرسش‌های قانون اساسی، دادگاه حکم کرد که نه رأی لغو حمایت و نه پیامدهای ناشی از آن به‌گونه‌ای ماده 7 منشور را درگیر نمی‌کنند که عدالت بنیادین را نقض کند، و در هر صورت مقررات خودسرانه (arbitrary)، بیش‌ازحد گسترده (overbroad) یا به‌طور فاحش نامتناسب نبودند. نقض ماده 12 وجود نداشت زیرا پیامدها از نوع «رفتار» دولتی آن ماده نبودند و به‌طور فاحش نامتناسب نبودند؛ نقض ماده 15 وجود نداشت زیرا وضعیت پناهندگی یا مهاجرتی به‌عنوان زمینه مشابه پذیرفته نشد؛ و بر اساس قانون به‌شکل کنونی، حمایتی از ماده 2(d) برای پیوند خانوادگی وجود ندارد. با توجه به اینکه نقضی یافت نشد، دادگاه به ماده 1 نپرداخت. دادگاه دو پرسش را تأیید (certify) کرد: اینکه آیا مواد 40.1 و 46(1)(c.1) قانون و بند 228(1)(b.1) آیین‌نامه منشور را نقض می‌کنند، و اینکه آیا بخش حمایت از پناهندگان می‌تواند درباره لغو حمایتی که تحت قانون مهاجرت پیشین (Immigration Act) اعطا شده تصمیم بگیرد. هزینه‌های دادرسی تعیین نشد.

این یک بررسی مفصل دادگاه فدرال از چالش منشور (Charter) نسبت به قاعده‌ای است که با توقف حمایت پناهندگی، اقامت دائم را پایان می‌دهد. به پناهندگان و خانواده‌هایشان نشان می‌دهد دادگاه در حال حاضر درباره لغو حمایت، اطلاع‌رسانی، استفاده از گذرنامه و استدلال‌های منشور چگونه می‌اندیشد، و چون دو پرسش تأیید شده‌اند، رأیی است که باید تحولات استینافی آن را زیر نظر داشت.

نکات کلیدی

1. تمدید داوطلبانه و استفاده از گذرنامه کشوری که از آن گریخته‌اید فرضی از بازگشت به حمایت آن کشور (reavailment) ایجاد می‌کند که باید آماده پاسخ به آن با ادله باشید.
2. دادگاه این استدلال را رد کرد که لغو حمایت و از دست رفتن خودکار اقامت دائم که به دنبال آن می‌آید، مواد 7، 12، 15 یا 2(d) منشور را نقض می‌کند.
3. چون دو پرسش تأیید شده‌اند، این رأیی است که باید از نزدیک دنبال کرد: می‌توان آن را به دادگاه تجدیدنظر فدرال برد.

سؤالات متداول