Shaw Estate در برابر Handler

حقایق پرونده

بیمار، که در سال ۲۰۱۲ جراحی چاقی (bariatric surgery) داشت، در نوامبر ۲۰۱۵ با درد شکم و تهوع به بخش اورژانس یک بیمارستان آمد. سی‌تی اسکن (CT) نخست فقط یک کیست تخمدان گزارش کرد، و پزشک اورژانس صبح روز بعد او را ترخیص کرد و توصیه کرد به‌زودی نزد جراح چاقی خود برود. اندکی بعد رادیولوژیست دوم پیچ‌خوردگی رگ‌های خونی در میانهٔ شکم را گزارش کرد، یافته‌هایی که می‌توانست با فتق پس از جراحی او سازگار باشد. پزشک با او تماس نگرفت و از او نخواست برگردد. او روز بعد با آمبولانس بازگشت و همان شب جراحی اورژانسی شد که فتقی با خون‌رسانی ضعیف و روده‌ٔ مرده یافت. او در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۵، در سن ۳۴ سالگی، درگذشت. همسرش شکایت کرد. قاضی رسیدگی‌کننده تصمیم به ترخیص او را نقض ندانست، چون گزارش نخست سی‌تی اسکن اطمینان‌بخش بود، اما فراخوان نکردن او برای مشاوره فوری جراحی پس از رسیدن یافته‌های بازنگری‌شده را نقض یافت و دریافت که همین کوتاهی موجب مرگ او شد.

تصمیم دادگاه

دادگاه تجدیدنظر استیناف را رد کرد، با هیئت van Rensburg، Sossin و Gomery JJ.A. پزشک استدلال کرد که قاضی رسیدگی‌کننده استاندارد مراقبتی را برگزیده که نه کارشناسان و نه شواهد از آن پشتیبانی می‌کردند، و یافته‌های واقعی لازم دربارهٔ علیت را به دست نداده بود، به‌ویژه دربارهٔ زمان جراحی و زمان وخیم شدن روده. دادگاه هر دو استدلال را رد کرد. استاندارد مراقبت، یعنی آنچه یک پزشک معقول در آن شرایط می‌کرد، درست بیان شده بود و ادلهٔ کارشناسی به‌خوبی از آن پشتیبانی می‌کرد، و قاضی رسیدگی‌کننده محق بود نتیجه بگیرد که پزشک باید با بیمار تماس می‌گرفت و او را برای مشاوره فوری جراحی برمی‌گرداند. دربارهٔ علیت، یافته‌ها دربارهٔ درمان لازم، زمان لازم برای آن، و زمانی که جراحی انجام می‌شد کافی بود. دادگاه افزود لازم نبود لحظهٔ دقیقی که فرصت جراحی بسته می‌شد تعیین شود، چون قاضی رسیدگی‌کننده یافته بود این فرصت در زمانی که بیمار به‌طور معقول جراحی می‌شد هنوز باز بود. هزینه‌های دادرسی به مبلغ ۶۲٬۵۰۰ دلار علیه پزشک تعیین شد.

پزشکی اورژانس اغلب شامل نتایج آزمایشی است که پس از ترک بیمار می‌رسد. این رأی تأکید می‌کند که تکلیف پزشک با ترخیص پایان نمی‌یابد، و پزشکی که از یافته‌ای نگران‌کننده باخبر می‌شود ممکن است انتظار برود با فراخوان بیمار به آن واکنش نشان دهد. همچنین نشان می‌دهد دادگاه‌های تجدیدنظر در پرونده‌های تشخیص دیرهنگام با علیت چگونه برخورد می‌کنند: قاضی رسیدگی‌کننده باید دربارهٔ اینکه چه درمانی لازم بود و چه زمانی، یافته‌هایی بدهد، اما لازم نیست آخرین لحظه‌ای را که درمان می‌توانست موفق شود دقیقاً مشخص کند.

نکات کلیدی

1. از پزشک اورژانسی که پس از ترخیص از نتیجهٔ غیرطبیعی باخبر می‌شود ممکن است انتظار برود با بیمار تماس بگیرد و پیگیری فوری ترتیب دهد.
2. ادعا می‌تواند به‌خاطر فراخوان نکردن بیمار موفق شود، حتی اگر تصمیم به ترخیص، با اطلاعات موجود در آن زمان، معقول بوده باشد.
3. یافته‌های مربوط به علیت باید کافی باشند اما لازم نیست لحظهٔ دقیقی را که فرصت درمان بسته شد مشخص کنند.

سؤالات متداول