رد شدن در هیئت پناهندگی؟ تجدیدنظر در RAD

RAD چیست و چرا اهمیت دارد

بخش تجدیدنظر پناهندگی به تصمیم‌های بخش حمایت از پناهندگان که ادعایی را می‌پذیرد یا رد می‌کند رسیدگی تجدیدنظر می‌کند. بند 110(1) قانون IRPA (قانون اصلی مهاجرت کانادا) به مدعی یا وزیر اجازه می‌دهد دربارهٔ مسائل حقوقی، مسائل موضوعی، یا ترکیبی از این دو تجدیدنظر بخواهد. RAD از چند جهت با دادرسی قضایی تفاوت دارد:

• می‌تواند تصمیم خودش را جایگزین کند. طبق s. 111(1)، RAD می‌تواند تصمیم RPD را تأیید کند، آن را ابطال و تصمیمی را که به نظرش باید گرفته می‌شد جایگزین کند، یا موضوع را به RPD بازگرداند.
• معمولاً به‌صورت مکتوب تصمیم می‌گیرد. بند 110(3) می‌گوید RAD بدون جلسهٔ استماع و بر پایهٔ سوابق رسیدگی RPD عمل می‌کند و می‌تواند اسناد و دلایل کتبی را بپذیرد.
• جلسهٔ استماع ممکن است اما محدود است. طبق s. 110(6)، RAD در صورتی می‌تواند جلسه برگزار کند که مدرک مستندی وجود داشته باشد که مسئله‌ای جدی دربارهٔ اعتبار فرد مطرح کند، برای تصمیم محوری باشد، و در صورت پذیرفته شدن، پذیرش یا رد ادعا را توجیه کند.

از آنجا که RAD می‌تواند تصمیم را جایگزین کند، با دادرسی قضایی در دادگاه فدرال از نوع دیگری از راه‌حل است و وکیل می‌تواند توضیح دهد این دو در یک پروندهٔ مشخص چگونه با هم مقایسه می‌شوند.

مهلت‌ها

مهلت ۱۵ روزه از زمان دریافت دلایل کتبی شروع می‌شود، نه از تاریخ جلسهٔ استماع. بند 159.91(2) به RAD اجازه می‌دهد هر یک از این مهلت‌ها را «به دلایل انصاف و عدالت طبیعی» تمدید کند و قاعدهٔ ۶ قواعد RAD نحوهٔ درخواست را تعیین می‌کند، اما تمدید درخواستی است که RAD دربارهٔ آن تصمیم می‌گیرد، نه چیزی که فرد بتواند روی آن حساب کند. از آنجا که مهلت‌ها کوتاه است، آنچه در یک پروندهٔ مشخص اعمال می‌شود باید بلافاصله با وکیل بررسی شود.

چه کسانی نمی‌توانند به RAD تجدیدنظر ببرند

بند 110(2) قانون IRPA تصمیم‌هایی را که نمی‌توان به RAD تجدیدنظر برد فهرست می‌کند، از جمله:

• تصمیم RPD دربارهٔ ادعای یک تبعهٔ خارجی تعیین‌شده؛
• تشخیص اینکه ادعا پس گرفته‌شده یا رهاشده است؛
• رد ادعایی که در دلایل RPD آمده فاقد مبنای معتبر یا آشکارا بی‌اساس است؛
• برخی تصمیم‌ها، با رعایت مقررات، که فرد مستقیم یا غیرمستقیم از کشوری آمده که طبق مقررات کشور ثالث امن تعیین شده است؛
• ادعای تبعهٔ کشوری که طبق s. 109.1(1) تعیین شده است؛
• تصمیم‌های RPD دربارهٔ درخواست‌های وزیر برای زوال یا ابطال حمایت پناهندگی.

وقتی تصمیمی را نمی‌توان به RAD برد، مسیر، درخواست اجازه و سپس بازنگری در دادگاه فدرال است. بند 72(2)(b) قانون IRPA مهلت تسلیم را در مواردی که موضوع در داخل کانادا پیش آمده ۱۵ روز تعیین می‌کند. باید نخست بررسی شود کدام مسیر باز است، زیرا این دو فرایند در مهلت‌ها و الزامات تفاوت دارند.

قاعدهٔ مدرک جدید

این بخش، بیش از همه، بد فهمیده می‌شود.

طبق بند 110(4)، فردی که تجدیدنظر می‌خواهد فقط به مدارکی محدود است که:

• پس از رد ادعا توسط RPD پدید آمده‌اند؛ یا
• هنگام رد ادعا به‌طور معقول قابل‌دسترسی نبوده‌اند؛ یا
• چیزی بوده‌اند که با توجه به شرایط زمان رد ادعا، منطقاً نمی‌شد انتظار داشت فرد آن را نزد RPD ارائه کند.

بند 110(5) می‌گوید این محدودیت دربارهٔ مدارکی که در پاسخ به مدارک ارائه‌شده از سوی وزیر ارائه می‌شود اعمال نمی‌شود. قواعد RAD همچنین می‌خواهد پروندهٔ تجدیدنظرخواه مشخص کند که آیا فرد به مدرک موضوع s. 110(4) تکیه دارد و توضیح دهد این مدرک چگونه با آن بند سازگار است (Rule 3(3)(d) و (g)). اینکه یک سند مشخص از آزمون s. 110(4) می‌گذرد یا نه به واقعیت‌های پرونده بستگی دارد و وکیل می‌تواند دربارهٔ آن راهنمایی کند.

نکتهٔ عملی این است که RAD پیرامون سوابقی ساخته شده که پیشتر نزد RPD تشکیل شده است. مدرکی که پیشتر وجود داشته و در دسترس بوده ممکن است واجد شرایط نباشد.

آنچه یک تجدیدنظر در RAD باید بیان کند

بند 110(1) تجدیدنظر دربارهٔ مسائل حقوقی، موضوعی، یا ترکیبی از حقوقی و موضوعی را مجاز می‌داند. طبق Rule 3(3)(g) قواعد RAD، یادداشت تجدیدنظرخواه باید دلایل کامل و مفصل دربارهٔ موارد زیر ارائه کند:

• تجدیدنظر به کدام خطاها تکیه دارد؛
• این خطاها در کجای دلایل کتبی RPD، رونوشت جلسه یا ضبط جلسه دیده می‌شود؛
• هر مدرک مستند جدید چگونه با s. 110(4) سازگار است؛
• تصمیمی که تجدیدنظرخواه از RAD می‌خواهد؛ و
• اگر جلسهٔ استماع درخواست شده، چرا باید برگزار شود.

یادداشت طبق Rule 3(4) محدودیت صفحه دارد: ۳۰ صفحهٔ تایپ‌شده یک‌رو، یا ۱۵ صفحه اگر دورو چاپ شود. اینکه در یک پروندهٔ مشخص کدام خطاها قابل طرح است به دلایل RPD و سوابق بستگی دارد و وکیل می‌تواند آن‌ها را ارزیابی کند.

RAD چه می‌تواند بکند

طبق s. 159.92(1) از IRPR، مهلت تصمیم‌گیری RAD ۹۰ روز پس از تکمیل تجدیدنظر است، مگر اینکه جلسهٔ استماع برگزار شود؛ بند 159.92(2) می‌گوید اگر این ممکن نباشد، تصمیم در نخستین فرصت ممکن پس از آن گرفته می‌شود.

اگر RAD تجدیدنظر را رد کند

تصمیم RAD را می‌توان از طریق فرایند اجازه و دادرسی قضایی در s. 72 قانون IRPA به چالش کشید که برای موضوعاتی که در داخل کانادا پیش آمده همان مهلت تسلیم ۱۵ روزه را دارد (s. 72(2)(b))؛ قاضی می‌تواند این مهلت را به «دلایل ویژه» تمدید کند (s. 72(2)(c)). دادرسی قضایی فرایندی متفاوت از تجدیدنظر است و آنچه دادگاه می‌تواند بکند محدودتر از کاری است که RAD می‌تواند.

پس از پایان حق تجدیدنظر، اخراج می‌تواند به خطری واقعی تبدیل شود. بند 231(1) از IRPR تا زمانی که درخواست اجازه برای دادرسی قضایی تصمیم RAD در جریان است، توقف حکم اخراج را مقرر می‌کند، با رعایت استثناهای همان ماده (برای مثال s. 231(2) تبعه‌های خارجی تعیین‌شده را مستثنا می‌کند). بسته به زمان‌بندی و واجد شرایط بودن، درخواست توقف، PRRA یا درخواست انسان‌دوستانه (H&C) نیز ممکن است مطرح باشد؛ وکیل می‌تواند راهنمایی کند کدام‌یک، اگر اصلاً، اعمال می‌شود.