WSIB یا شکایت؟ توضیح انتخاب مادهٔ ۳۰

چرا معمولاً نمی‌توانید از کارفرمای خود شکایت کنید

نظام غرامت کارگران انتاریو یک مبادله است. مزایای طرح بیمه پرداخت می‌شود و در مقابل، حق شکایت از کارفرما گرفته می‌شود.

مادهٔ ۲۶ قانون WSIA این را تعیین می‌کند. استحقاق مزایا جایگزین هر حق دعوایی می‌شود که کارگر، یا همسر، فرزندان یا وابستگان او، علیه کارفرمای کارگر یا یکی از مقامات اجرایی آن بابت حادثه‌ای در همان اشتغال داشته باشند (s. 26 (2)).

مادهٔ ۲۸ فراتر می‌رود و اینکه کارفرمایان تحت کدام «جدول» (schedule) قرار می‌گیرند اهمیت دارد:

• کارگران کارفرمایان جدول ۱، بازماندگان آن‌ها و خود کارفرمایان جدول ۱ نمی‌توانند از هیچ کارفرمای جدول ۱ و نیز مدیران، مقامات اجرایی یا کارگران آن کارفرما شکایت کنند (s. 28 (1)).
• کارگران کارفرمایان جدول ۲ و بازماندگان آن‌ها فقط از شکایت علیه کارفرمای جدول ۲ خودِ همان کارگر و مدیران، مقامات اجرایی و کارگران آن منع شده‌اند (s. 28 (2)).
• اگر کارکنان یک یا چند کارفرما در وقوع حادثه نقش داشته باشند، منع جدول ۱ فقط زمانی آن‌ها را در بر می‌گیرد که در چارچوب اشتغال خود عمل کرده باشند (s. 28 (3)).
• هیچ‌یک از این دو منع اعمال نمی‌شود وقتی کارفرمایی دیگر وسیلهٔ نقلیه، ماشین‌آلات یا تجهیزاتی را فروخته یا اجاره داده و کارگران خودش را برای راه‌اندازی آن نفرستاده باشد (s. 28 (4)).

اینکه یک شخص یا شرکت مشخص در دایرهٔ این منع‌ها قرار می‌گیرد یا نه، مسئله‌ای حقوقی است که به واقعیات بستگی دارد و بررسی وکیل را می‌طلبد.

انتخاب و مهلت سه‌ماهه

چند ویژگی این ماده شایان دانستن است:

• سه ماه از تاریخ حادثه (یا از تاریخ مرگ) شمرده می‌شود، همان‌گونه که قانون نوشته شده است.
• هیئت می‌تواند مهلت طولانی‌تری بدهد اگر چنین کاری را عادلانه بداند (s. 30 (5)). این یک صلاحدید است، نه یک حق.
• سکوت پیامد مشخصی دارد. اگر انتخابی انجام نشود یا به هیئت اطلاع داده نشود، قانون فرض می‌کند کارگر یا بازمانده علیه دریافت مزایا تصمیم گرفته است، مگر خلاف آن اثبات شود (s. 30 (6)).
• دیگران ممکن است برای برخی افراد انتخاب کنند. والد، قیم یا وکیل کودکان (Children's Lawyer) می‌تواند برای شخص زیر ۱۸ سال انتخاب کند، و این ماده مشخص می‌کند چه کسی می‌تواند برای کارگری که از نظر ذهنی ناتوان یا بیهوش است انتخاب کند (s. 30 (7), (8)).
• دو گزینه به نتایج متفاوتی می‌رسند. اگر مزایا انتخاب شود، هیئت (یا برای کارفرمای جدول ۲، خود کارفرما) جانشین حقوق کارگر در دعوا می‌شود (subrogation) و به‌تنهایی دربارهٔ شروع، ادامه، رها کردن یا مصالحهٔ آن تصمیم می‌گیرد (s. 30 (10), (11)). اگر دعوا انتخاب شود، کارگر همچنان می‌تواند تا حدی که حکم دادگاه یا مصالحهٔ تأییدشده کمتر از هزینهٔ مزایا برای هیئت باشد، مزایا دریافت کند (s. 30 (14)).

جانشینی جنبهٔ پرداخت هم دارد: اگر هیئت یا کارفرما بیش از آنچه برای دعوا و مزایا هزینه کرده وصول کند، مازاد به کارگر یا بازمانده می‌رسد و پرداخت‌های آینده به‌اندازهٔ آن مازاد کاهش می‌یابد (s. 30 (12), (13)).

وقتی شخص ثالثی درگیر است

انتخاب فقط زمانی مطرح می‌شود که کسی غیر از گروه محافظت‌شده ممکن است مسئول آسیب باشد. موارد معمول عبارت‌اند از:

• تصادف وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری حین کار، مثلاً راننده‌ای که کالا تحویل می‌دهد، تعمیرکاری که بین محل‌های کار رفت‌وآمد می‌کند یا پرستار مراقبت خانگی که رانندهٔ دیگری به او برخورد می‌کند
• پیمانکاری در کارگاه ساختمانی که کارمند شرکتی دیگر است، با رعایت قواعد مادهٔ ۲۸
• متصرف ملک که کارفرما نیست
• محصول یا تجهیزات معیوب، که ممکن است سازنده یا تأمین‌کننده مسئول باشد

رانندگی برای کار نمونه‌ای رایج است، زیرا تصادف وسیلهٔ نقلیهٔ موتوری می‌تواند مزایای قانونی حادثه را نیز وارد ماجرا کند، و نحوهٔ برآورد ارزش تسویه در چنین دعوایی موضوعی جداگانه است. آیین‌نامهٔ مزایای حادثه، O. Reg. 34/10، قاعدهٔ خاص خود را برای کسانی دارد که مستحق مزایای غرامت کارگران هستند و در ادامه توضیح داده می‌شود.

هر مسیر چه چیزی را در بر دارد

جدول زیر مروری کلی بر پایهٔ قانون WSIA است. پیش‌بینی آنچه هر فرد دریافت خواهد کرد نیست.

ارقام قانون WSIA، مانند سقف درآمد و مبالغ زیان غیراقتصادی، در طول زمان تعدیل می‌شوند، بنابراین هر مبلغ جاری را باید با هیئت یا وکیل تأیید کرد.

انتخاب چگونه انجام می‌شود

پاسخ پیش‌فرضی وجود ندارد. وکیلی که این انتخاب را بررسی می‌کند معمولاً این موارد را در نظر می‌گیرد:

1. روشن بودن مسئولیت. دعوا اثبات تقصیر را می‌طلبد؛ مزایا به تقصیر شخص ثالث وابسته نیست.
2. شدت و ماندگاری آسیب، که بر مقایسهٔ دو مسیر در طول زمان اثر می‌گذارد.
3. بیمه و امکان وصول. دعوا علیه کسی که بیمهٔ اندک یا فاقد بیمه است ممکن است کمتر از ارزش نظری‌اش وصول شود.
4. درآمد کارگر، زیرا سقف درآمد و درصد مادهٔ s. 43 بر جنبهٔ مزایا اثر می‌گذارد.
5. زمان. این دو مسیر روندهای متفاوتی با زمان‌بندی‌های متفاوت دارند.
6. ادعاهای خانوادگی، که خارج از طرح مزایا قرار دارند.
7. جایگاه هیئت به‌عنوان جانشین، که اگر مزایا انتخاب شود تعیین می‌کند چه کسی دعوا را کنترل می‌کند.

این تحلیل مختص هر پرونده است و معمولاً پیش از رسیدن مهلت انتخاب انجام می‌شود.

جایی که دو مسیر همپوشانی دارند

• آسیب در خودرو حین کار. آیین‌نامهٔ مزایای حادثه می‌گوید بیمه‌گر ملزم نیست مزایای خود را به کسی که مستحق مزایای WSIA است بپردازد، اما این قاعده دربارهٔ کسی که طبق مادهٔ ۳۰ شکایت را برمی‌گزیند اعمال نمی‌شود، به شرط آنکه انتخاب عمدتاً برای دریافت مزایای حادثه انجام نشده باشد (O. Reg. 34/10, s. 61). این تعامل را باید به‌عنوان یک مسئلهٔ واحد بررسی کرد.
• کارگری که شکایت می‌کند ممکن است همچنان تا حدی که در مادهٔ ۳۰ (s. 30 (14)) شرح داده شده مزایا دریافت کند.
• کارگری که مزایا را مطالبه می‌کند کنترل دعوا را به هیئت یا کارفرمای جدول ۲ واگذار می‌کند (s. 30 (10), (11)).
• درخواست به دیوان تجدیدنظر ایمنی و بیمهٔ محل کار (Workplace Safety and Insurance Appeals Tribunal). هر یک از طرفین دعوا، یا بیمه‌گر مزایای حادثه که با ادعا روبه‌روست، می‌تواند از دیوان بپرسد که آیا حق دعوا سلب شده، آیا قانون مسئولیت را محدود کرده، یا آیا خواهان می‌تواند مزایای طرح را مطالبه کند. فقط دیوان می‌تواند دربارهٔ این پرسش‌ها تصمیم بگیرد و حکم آن قطعی است (s. 31 (1)-(3)). سپس کارگر یا بازمانده شش ماه فرصت دارد تا درخواست مزایا ثبت کند و هیئت می‌تواند این مهلت را تمدید کند (s. 31 (4), (5)).