خلاصه در سه جمله: ماده ۱۸۲ Immigration and Refugee Protection Regulations (IRPR) به بازدیدکننده، کارگر یا دانشجو اجازه می‌دهد ظرف ۹۰ روز پس از از دست دادن وضعیت اقامت موقت، به دلیل رعایت نکردن برخی شرایط (مانند مدت مجاز اقامت یا شرایط کار و تحصیل)، درخواست احیای وضعیت بدهد. افسر موظف است در صورتی وضعیت را احیا کند که شخص همچنان الزامات مرحلهٔ ورود را داشته باشد، نقض دیگری در پرونده‌اش ثبت نشده باشد و مشمول اعلامیهٔ سیاست عمومی موضوع ماده 22.1(1) قانون نباشد. مهلت ۹۰ روز در خود مقررات نوشته شده است و کار یا تحصیل بدون مجوز میتواند بر صلاحیت درخواست اثر بگذارد؛ پس واقعیت‌ها و تاریخها اهمیت دارند.
وضعیت چگونه از دست می‌رود
ماده ۴۷ Immigration and Refugee Protection Act مشخص میکند یک تبعهٔ خارجی چه زمانی وضعیت اقامت موقت را از دست می‌دهد. سه حالت وجود دارد: مدتی که شخص اجازهٔ ماندن داشته به پایان برسد، افسر یا Immigration Division تشخیص دهد که او یکی دیگر از الزامات قانون را رعایت نکرده، یا مجوز اقامت موقت او لغو شود (با رعایت یک استثنا که در همان ماده آمده است).
نمونه‌هایی از اینکه در عمل چگونه پیش می‌آید:
- مجوز صرفاً منقضی شد و تا پایان مدت مجاز هیچ درخواست تمدیدی داده نشد
- یک شرط نقض شد. طبق IRPR، ماده 183(1)، اقامت‌کنندگان موقت عموماً مشمول شرایطی هستند از جمله ترک کانادا تا پایان مدت مجاز اقامت، کار نکردن مگر با مجوز، و تحصیل نکردن مگر با مجوز. دارندهٔ مجوز تحصیل مشمول شرایط ثبت‌نام در ماده 220.1(1) نیز هست.
اینکه کدام یک در یک پرونده صدق میکند به مجوز، تاریخها و تشخیص افسر بستگی دارد.
وضعیت حفظشده، احیا نیست
دو چیز متفاوت که به‌آسانی با هم اشتباه می‌شوند
وضعیت حفظشده (maintained status) نام رایج وضعیتی است که در آن درخواست تجدید یا تمدید پیش از انقضای مجوز داده شده است. مقررات این عنوان را به کار نمی‌برند، اما ادامهٔ کار یا تحصیل با شرایط پیشین را تا زمان صدور تصمیم مجاز می‌دانند: ماده 186(u) برای کار (پس از درخواست تجدید مجوز کار طبق ماده 201(1)) و ماده 189 برای تحصیل (پس از درخواست طبق ماده 217(1)).
احیا (restoration) درخواستی متفاوت است. پس از آنکه وضعیت از دست رفته است داده میشود و ماده ۱۸۲ درخواست‌هایی را پیش‌بینی میکند که ظرف ۹۰ روز پس از آن از دست رفتن داده شوند.
برای تمدید، ماده 181(1) لازم میداند که درخواست تا پایان مدت مجاز اقامت داده شود و شخص شرایط تعیین‌شده هنگام ورود را رعایت کرده باشد. برای کار و تحصیل، مواد یادشده می‌افزایند که شخص باید پس از انقضا در کانادا مانده باشد و جز تاریخ انقضا، همچنان شرایط مجوز منقضی‌شده را رعایت کند. بنابراین اینکه شخص در وضعیت حفظشده است یا وضعیتش را از دست داده، به تاریخها بستگی دارد و وکیل میتواند آن را تأیید کند.
قاعدهٔ ۹۰ روز
ماده 182(1) دربارهٔ بازدیدکننده، کارگر یا دانشجویی است که ظرف ۹۰ روز پس از از دست دادن وضعیت درخواست می‌دهد، به این دلیل که یکی از شرایط ماده 185(a) (مدت مجاز اقامت)، ماده 185(b)(i) تا (iii) (نوع کار، کارفرما و مدت کار برای یک کارفرما) یا ماده 185(c) (تحصیلی که شخص مجاز یا غیرمجاز به انجام آن است) رعایت نشده است. افسر پس از بررسی، در صورتی وضعیت را احیا میکند که احراز شود شخص:
- الزامات اولیهای را دارد که برای آن اقامت اعمال می‌شد؛
- نقض هیچ شرط دیگری در پرونده‌اش ثبت نشده است؛ و
- مشمول هیچ اعلامیه‌ای موضوع ماده 22.1(1) قانون نیست، که حکم سیاست عمومی وزیر مبنی بر ممنوعیت اقامت موقت شدن یک فرد است.
بنابراین احیا شامل بررسی دوبارهٔ الزامات اولیه است؛ بازگرداندن ساده و خودکار آنچه شخص داشته نیست.
دو نکتهٔ دیگر از متن:
- کار یا تحصیل بدون مجوز. شرایط عمومی ماده 183(1) شامل کار نکردن و تحصیل نکردن بدون مجوز است؛ پس کار یا تحصیل در زمانی که وضعیت قطع شده میتواند بر الزام «نبود نقض شرط دیگر» اثر بگذارد. اینکه افسر یک سابقهٔ مشخص را چگونه ارزیابی کند به واقعیت‌های پرونده بستگی دارد.
- دانشجویان. ماده 182(2) دانشجویان را استثنا میکند: وضعیت دانشجویی که شرایط ثبت‌نام و پیشرفت تحصیلی ماده 220.1(1) را رعایت نکرده، احیا نمی‌شود.
مقررات در ماده ۱۸۲ از دارندگان مجوز اقامت موقت (temporary resident permit) نام نمی‌برد. قواعد هزینه در یک جنبه آنان را به رسمیت می‌شناسند: هزینهٔ پردازش ۲۰۰ دلار طبق ماده 306(1) اعمال میشود، اما ماده 306(2) هر کس را که مجوز اقامت موقت منقضی‌نشده دارد معاف میکند. هزینه‌ها تغییر می‌کنند، پس مبلغ فعلی باید تأیید شود.
فرایند چه چیزهایی را در بر می‌گیرد
- تعیین تاریخ دقیق پایان وضعیت. ۹۰ روز از زمان از دست رفتن وضعیت شمرده میشود، پس تاریخ پایان آن نقطهٔ شروع است.
- تأیید آنچه رخ داده است. مقررات احیا را به رعایت نکردن شرایط مشخصی گره زده است، پس دلیل از دست رفتن وضعیت باید شناسایی شود.
- درخواست ظرف ۹۰ روز. در متنی که برای این راهنما بررسی شد، ماده 306(1) هزینهٔ ۲۰۰ دلار تعیین کرده است؛ هزینهٔ فعلی و هر الزام دیگر باید تأیید شود.
- گردآوری سوابق. بررسی به الزامات اولیهٔ اقامت و اینکه شرط دیگری نقض شده یا نه نگاه میکند؛ پس مجوزها، تاریخها و سوابق کار یا تحصیل چیزهایی هستند که وکیل معمولاً درخواست میکند.
- در نظر گرفتن محل درخواست. متن ماده ۱۸۲ نمیگوید درخواست باید کجا داده شود. دستورالعملهای فعلی IRCC حاکم است و وکیل میتواند وضعیت را تأیید کند.
- انتخاب درخواست درست. درخواست تمدید طبق ماده 181(1) باید تا پایان مدت مجاز اقامت داده شود؛ پس اینکه پس از پایان وضعیت کدام درخواست مناسب است، پرسشی برای وکیل است.
اگر ۹۰ روز گذشته باشد
ماده ۱۸۲ احیا را فقط برای درخواست‌های ظرف ۹۰ روز اجازه می‌دهد و آنچه می‌ماند به واقعیت‌های پرونده بستگی دارد. گزینه‌هایی که در قانون وجود دارند:
- ترک کانادا. اقامت‌کنندهٔ موقت باید تا پایان مدت مجاز طبق IRPA ماده 29(2) خارج شود. اینکه آیا و چگونه میتواند بازگردد به شرایط بستگی دارد.
- مجوز اقامت موقت. طبق ماده 24(1)، افسر ممکن است آن را به کسی بدهد که ممنوع‌الورود است یا الزامات قانون را ندارد، در صورتی که افسر شرایط را موجه بداند.
- درخواست H&C. ماده 25(1) در راهنمای درخواست‌های انسان‌دوستانه و ملاحظات ترحم‌آمیز توضیح داده شده است.
- ادعای پناهندگی. طبق ماده 99(1)، ادعا را می‌توان در داخل یا خارج کانادا مطرح کرد. این فرایندی متفاوت با قواعد خودش است.
ماندن در کانادا پس از مدت مجاز موضوعی است که قانون به آن پرداخته است: ماده 29(2) اقامت‌کنندهٔ موقت را ملزم میکند تا آن زمان خارج شود، تبعهٔ خارجی طبق ماده 41(a) بهسبب عمل یا ترک فعلی که قانون را نقض کند ممنوع‌الورود است و ماده 44(1) به افسری که تبعهٔ خارجی در کانادا را ممنوع‌الورود بداند اجازه می‌دهد دربارهٔ واقعیت‌ها گزارش تنظیم کند. آنچه پس از آن رخ می‌دهد به افسر و واقعیت‌ها بستگی دارد.
اگر احیا رد شود
دلایل رد به خود تصمیم بستگی دارد. الزامات خود مقررات، موضوعات محتمل را نشان می‌دهد: اینکه درخواست ظرف ۹۰ روز بوده یا نه، شرایط رعایت شده یا نه، و الزامات اولیهٔ اقامت برقرار بوده یا نه.
مقرر قانون برای بررسی در دادگاه فدرال ماده 72 است که درخواست مجوز رسیدگی (leave) را لازم میداند. برای موضوعی که در کانادا پیش آمده، ماده 72(2)(b) مهلت ۱۵ روزه‌ای تعیین میکند که از زمان آگاهی شخص از تصمیم آغاز میشود. این فرایند در راهنمای بررسی قضایی در دادگاه فدرال آمده است. اینکه یک رد مشخص قابل اعتراض باشد یا نه، به دلایل و پروندهٔ تصمیم بستگی دارد و وکیل میتواند آن را ارزیابی کند.
پرسش‌های متداول
چه مدت فرصت دارم وضعیتم را در کانادا احیا کنم؟
ماده 182(1) IRPR از درخواستی سخن میگوید که ظرف ۹۰ روز پس از از دست دادن وضعیت اقامت موقت، بهسبب رعایت نکردن یکی از شرایط برشمرده، داده شود. اینکه مدت در یک پرونده چگونه محاسبه میشود را باید با وکیل تأیید کرد.
آیا تا زمانی که درخواست احیا در جریان است میتوانم کار کنم؟
شرایط عمومی ماده 183(1) کار غیرمجاز را ممنوع میکند. مقررات احیا خودش مجوز کار نمیدهد و اینکه شخص میتواند کار کند یا نه به وضعیت و مجوزهای او بستگی دارد که وکیل میتواند تأیید کند.
تفاوت وضعیت حفظشده و احیا چیست؟
وضعیت حفظشده به درخواست تمدیدی مربوط است که پیش از انقضای مجوز داده شده و کار یا تحصیل با شرایط پیشین طبق IRPR ماده 186(u) یا ماده 189 ادامه مییابد. احیا درخواستی است که پس از از دست رفتن وضعیت داده میشود.
اگر بدون وضعیت کار کردهام چه؟
کار غیرمجاز مرتبط است، زیرا ماده 182(1) لازم میداند که هیچ شرط دیگری نقض نشده باشد. تحلیل به تاریخها و شرایط دقیق بستگی دارد و وکیل میتواند راهنمایی کند.
آیا میتوانم از خارج از کانادا درخواست احیا بدهم؟
ماده ۱۸۲ صریحاً نمیگوید درخواست کجا داده میشود. دستورالعملهای فعلی IRCC اعمال میشود و وکیل میتواند آن را تأیید کند.
اگر ۹۰ روز را از دست بدهم چه میشود؟
مسیر احیا در ماده ۱۸۲ به ۹۰ روز گره خورده است. مسیرهای دیگر قانون، مانند مجوز اقامت موقت، درخواست H&C یا ترک کانادا و درخواست دوباره، به واقعیت‌های پرونده بستگی دارند.
آیا میتوانم از رد درخواست احیا تجدیدنظر بخواهم؟
مقرر قانون برای بررسی، دادرسی قضایی در دادگاه فدرال طبق ماده 72 است که نیازمند مجوز رسیدگی (leave) است. مهلت ۱۵ روزه برای موضوعی که در کانادا پیش آمده باعث میشود تأیید وضعیت با وکیل بدون تأخیر اهمیت داشته باشد.
پرسش‌هایی که وکیل معمولاً بررسی میکند
- آیا پنجرهٔ ۹۰ روزه هنوز باز است
- کدام شرایط را باید ثابت کنید که رعایت کرده‌اید
- شکاف وضعیت اقامتی را چگونه ارائه دهید
خوب است بدانید: تاریخ پایان وضعیت و مهلت ۹۰ روزهٔ s. 182 نخستین واقعیت‌هایی است که وکیل بررسی میکند.
منابعی که در این مقاله نام برده شده
- Immigration and Refugee Protection Act
- Immigration and Refugee Protection Regulations
قوانین، مقررات و آرا تغییر می‌کنند. پیش از اتکا به هر مطلبی، متن رسمی و به‌روز را بخوانید. این فهرست همهٔ منابع پشت مقاله نیست.
منابع اصلی را بخوانید: قوانین عدلیهٔ کانادا (Justice Laws) · آرای دادگاه فدرال · CanLII
ابزارهای رایگان دربارهٔ این موضوع
سپاسگزاریم. اگر میخواهید بدانید این مطلب دربارهٔ وضعیت خودتان چه معنایی دارد، گام اختیاری بعدی همین پایین است.
متأسفیم که به همهٔ پرسشها پاسخ نداد. میتوانید در گفت‌وگو بپرسید یا بگویید چه چیزی نادرست یا نامشخص بود. · گزارش خطا
اختیاری: تماس با دفتر
پرونده‌های مهاجرتی و دعاوی معمولاً بر پایهٔ حق‌الوکالهٔ ثابت یا قرارداد وکالت انجام می‌شوند. هزینه پیش از انعقاد قرارداد کتباً توضیح داده میشود.
آن را در گفت‌وگو بارگذاری کنید تا وکیل ببیند. بارگذاری تا زمانی که کتباً تأیید نکنیم رابطهٔ وکیل و موکل ایجاد نمی‌کند.
پس از تماس چه اتفاقی می‌افتد
- چند اطلاعات را بنویسید: نام، شمارهٔ تلفن و بهترین زمان تماس.
- دفتر در ساعات کاری (دوشنبه تا جمعه، ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر) پیگیری میکند.
- پیش از هر تصمیمی، آنچه دفتر میتواند و نمی‌تواند انجام دهد و شرایط هزینه کتباً به شما گفته میشود.
دربارهٔ این حوزهٔ کاری: بررسی رد ویزا · همهٔ حوزه‌های فعالیت
آزیمی لا · 685 Sheppard Avenue East, Suite 508, Toronto, ON M2K 1B6 · خدمات به فارسی، انگلیسی و اسپانیایی