متقاضیان ایرانی، بررسی امنیتی و مادهٔ ۳۴

فهرست‌شدن سپاه در ژوئن ۲۰۲۴ و مادهٔ ۳۴

فهرست نهادهای تروریستی فهرست‌شدهٔ Public Safety Canada، تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۴ را تاریخ افزوده شدن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ذکر می‌کند.

این فهرست، فهرستی جداگانه است که Public Safety Canada نگه می‌دارد. متن مادهٔ ۳۴ قانون Immigration and Refugee Protection Act، به همان صورت که برای این راهنما ذخیره شده، آخرین اصلاح خود را در سال ۲۰۱۳ نشان می‌دهد. وقتی سابقهٔ فردی شامل خدمت نظامی، به‌ویژه خدمت اجباری است، وکیل معمولاً می‌خواهد واقعیت‌های زیر مستند شده باشد:

• کسی که سرباز وظیفه بوده و در اینکه در کجا یا آیا خدمت کند نقشی نداشته است
• خدمت در نقش پشتیبانی مانند کار اداری، تدارکات، پزشکی یا مهندسی
• خدمتی که مدت‌ها پیش و گاهی برای مدتی کوتاه بوده است
• نبود هیچ پیوند ایدئولوژیک با آن سازمان

اینکه هر افسر مشخص با این واقعیت‌ها چگونه برخورد کند به پرونده بستگی دارد، و هیچ‌چیز در اینجا نتیجه‌ای را پیش‌بینی نمی‌کند.

مادهٔ ۳۴ در عمل چگونه کار می‌کند

Section 34(1) دلایل امنیتی عدم پذیرش را فهرست می‌کند، از جمله دست زدن به جاسوسی یا تروریسم. Paragraph 34(1)(f) عدم پذیرش را به عضویت در گروهی مرتبط می‌کند که بر پایهٔ دلایل معقول گمان می‌رود، چه در گذشته، چه اکنون و چه در آینده، در تروریسم یا سایر اعمال برشمرده در همان ماده دست دارد.

دو ویژگی در عبارت‌بندی شایستهٔ درک است:

• «دلایل معقول برای باور» آستانه‌ای است که قانون به کار می‌برد. Section 33 می‌افزاید که واقعیت‌های پشت مواد ۳۴ تا ۳۷ می‌تواند شامل رویدادهایی باشد که بر پایهٔ دلایل معقول گمان می‌رود رخ داده‌اند، رخ می‌دهند یا ممکن است بعداً رخ دهند.
• «عضو» واژهٔ کلیدی در بند (f) است. اینکه واقعیت‌های خدمت یک فرد به عضویت می‌رسد یا نه، نکته‌ای است که وکیل از نزدیک بررسی می‌کند.

خدمت اجباری و پرسش عضویت

وقتی رد درخواست بر خدمت نظامی اجباری استوار است، وکیل معمولاً به این موارد نگاه می‌کند:

• آیا خدمت اجباری بود: چارچوب قانونی، سنی که خدمت از آن آغاز شد، و اینکه آیا اصلاً انتخابی وجود داشت
• در کدام نهاد خدمت شد: محل‌های خدمت ممکن است میان چند شاخه پراکنده باشد، پس سوابق اهمیت دارند
• نقش و مدت آن: برای مثال، کار اداری در یک انبار تدارکات برای مدتی محدود
• متقاضی چه می‌دانست دربارهٔ اعمالی که مبنای فهرست‌شدن گفته می‌شوند
• سازمان در زمان خدمت چه می‌کرد

اگر دلایل افسر به این نکات نپردازد، این خلأ را می‌توان در دادرسی قضایی مطرح کرد. اینکه دادگاه موافقت کند یا نه به دلایل و مدارک بستگی دارد.

معافیت وزارتی

Section 42.1 به وزیر اجازه می‌دهد اعلام کند که مادهٔ ۳۴ یک تبعهٔ خارجی را غیرقابل پذیرش نمی‌کند، به شرطی که قانع شده باشد این کار مغایر منافع ملی نیست. قانون این‌گونه اعلامیه‌ها را به وزیر Public Safety and Emergency Preparedness واگذار کرده است (s. 4(2)).

چند نکته دربارهٔ این مسیر:

• اختیاری است، و قانون می‌گوید وزیر فقط می‌تواند ملاحظات امنیت ملی و ایمنی عمومی را در نظر بگیرد (s. 42.1(3))
• زمان‌بندی در قانون تعیین نشده است، و وکیل می‌تواند دربارهٔ مدتی که اکنون طول می‌کشد راهنمایی کند
• از وزیر می‌خواهد اعلام کند مواردِ یادشده به عدم پذیرش نمی‌رسد، که پرسشی متفاوت از درست بودن خود تشخیص است

وقتی خود تشخیص عضویت مشکل است، دادرسی قضایی مسیری جداگانه است. وکیل می‌تواند راهنمایی کند که یکی یا هر دو برای شرایط مناسب‌اند.

بررسی طولانی و تأخیر

برخی متقاضیان رد نمی‌شوند اما منتظر می‌مانند، با پرونده‌ای که مدتی طولانی در بررسی امنیتی است و توضیح اندکی دارد.

سکوت تصمیم نیست، و پرسشی حقوقی متفاوت از رد درخواست پیش می‌کشد. وقتی تأخیر طولانی و بی‌توضیح است، درخواست مندموس از دادگاه فدرال می‌خواهد IRCC را به تصمیم‌گیری ملزم کند. مقالهٔ ما دربارهٔ شکایت از تأخیر غیرمعقول IRCC توضیح می‌دهد این کار چگونه است.

اینکه یک انتظار مشخص از نظر حقوقی غیرمعقول است یا نه به مدارک پرونده بستگی دارد، و وکیل می‌تواند آن را ارزیابی کند.

تحریم‌ها و مدارک مالی

یک درخواست می‌تواند پرسش‌هایی دربارهٔ مدارک نیز پیش بیاورد که از نوعی متفاوت با تشخیص عدم پذیرش‌اند، برای مثال:

• اثبات توان مالی وقتی مسیرهای بانکی محدود است ممکن است دشوار باشد
• راستی‌آزمایی مدارک ممکن است کند باشد، و مدرکی که راستی‌آزمایی نمی‌شود با مدرک جعلی یکی نیست
• مدارک ملک و دارایی ممکن است به شکلی قابل استفاده دشوار به دست آید

اینها مشکلات مدرک‌اند و معمولاً با سند و توضیح رفع می‌شوند. اینکه چه مدارکی برای یک درخواست مشخص مناسب است پرسشی برای وکیل است.

آنچه فرد متأثر ممکن است بخواهد بررسی کند

1. دلایل واقعی افسر. نامهٔ رد ممکن است نشان ندهد تشخیص عضویت بر چه استوار است، در حالی که یادداشت‌های پروندهٔ افسر که از راه درخواست دسترسی به اطلاعات به دست می‌آید ممکن است جزئیات بیشتری بدهد.
2. مهلت دادگاه. طبق s. 72(2)(b) قانون، درخواست دادرسی قضایی باید ظرف ۱۵ روز برای موضوعی که در کانادا رخ داده و ظرف ۶۰ روز برای موضوعی که خارج از کانادا رخ داده ثبت شود، از روزی که فرد از موضوع مطلع می‌شود یا به شکلی دیگر از آن آگاه می‌گردد. اینکه این مهلت بر یک تصمیم مشخص چگونه اعمال می‌شود باید فوراً با وکیل تأیید شود.
3. سوابق سربازی اجباری: سوابق خدمت، برگه‌های ترخیص، چارچوب قانونی، سن و محل خدمت.
4. هر نامهٔ انصاف رویه‌ای. پاسخی که پیش از صدور تشخیص داده می‌شود فرصتی جداگانه است؛ راهنمایی مرتبط دربارهٔ پاسخ به نامهٔ انصاف رویه‌ای با جزئیات بیشتر به آن می‌پردازد.
5. اثر درخواست مجدد. اینکه درخواست تازه کمک می‌کند یا همان مسئله را تکرار می‌کند به پرونده بستگی دارد، و وکیل باید پیش از ثبت آن راهنمایی کند.