The Personal Insurance Company در برابر Tagoe
محتوای این صفحه خلاصه و تفسیری از یک رأی دادگاه در دسترس عموم است که صرفاً برای اهداف اطلاع‌رسانی و آموزشی تهیه شده است. این محتوا مشاوره حقوقی نیست و رابطه وکیل‌موکل بین آزیمی لا و هیچ خواننده‌ای ایجاد نمی‌کند، صرف‌نظر از اینکه محتوا چقدر با شرایط شما مرتبط به نظر برسد.
این خلاصه ممکن است ناقص یا ساده‌شده باشد و منعکس‌کننده آخرین وضعیت قانون نباشد — ممکن است این رأی مورد تجدیدنظر قرار گرفته یا با احکام بعدی متفاوت شده باشد. پیش از اتکا به این صفحه، پرونده را با متن رسمی رأی مطابقت دهید. هیچ‌چیز در این صفحه نتیجه هیچ پرونده دیگری، از جمله پرونده شما را تضمین نمی‌کند.
اگر با موضوع حقوقی مشابهی روبرو هستید، برای تصمیم‌گیری درباره وضعیت خود به این صفحه اتکا نکنید. با یک وکیل دارای پروانه مشورت کنید. می‌توانید برای گفتگو درباره وضعیت خود با آزیمی لا تماس بگیرید.
حقایق پرونده
آقای Tagoe در ۲۸ آوریل ۲۰۱۶ در یک تصادف مصدوم شد و دو روز بعد به سر کار برگشت. در مه ۲۰۱۶ فرم‌های مزایا، از جمله گواهی ناتوانی، را ارائه کرد و بیمه‌گر چون او کار می‌کرد مزایای جایگزین درآمد را رد کرد. در اوت ۲۰۱۷ جراحی شد و کار را رها کرد، و در آوریل ۲۰۱۸ هنگام نقاهت دچار سکته مغزی شد. در دسامبر ۲۰۱۹ گواهی ناتوانی دومی ارائه کرد که با معیار آن مزایا مطابقت داشت. در ژوئن ۲۰۲۰ بیمه‌گر بر رد خود پافشاری کرد، با استناد به نامه ۲۰۱۶ و این استدلال که مهلت دوساله برای اعتراض به آن مدت‌ها پیش به پایان رسیده بود. دادگاه تجدیدنظر صدور مجوز (LAT) با بیمه‌گر موافق بود. دادگاه بخش آن تصمیم را نقض کرد و حکم داد که LAT باید می‌پرسید آیا ادعا در سال ۲۰۱۶ قابل کشف بود یا نه، و بیمه‌گر استیناف داد.
تصمیم دادگاه
دادگاه تجدیدنظر استیناف بیمه‌گر را رد کرد. این دادگاه از رأی قبلی خود در پرونده Tomec پیروی کرد که در آن حکم شده بود مهلت قانونی یک اختلاف مربوط به مزایا را می‌توان با کشفپذیری به تعویق انداخت، و همان استدلال را درباره مزایای جایگزین درآمد به کار برد. دادگاه موافق بود که LAT با نسنجیدن این پرسش که آیا ادعا در مه ۲۰۱۶، در حالی که او هنوز کار می‌کرد و هنوز واجد شرایط نبود، قابل کشف بود، خطا کرده است. همچنین موافق بود که شواهد نشان نمی‌داد او واقعاً در آن زمان برای آن مزایا درخواست داده باشد. موضوع به LAT بازگردانده شد تا طبق مقررات مربوط در آیین‌نامه (Schedule) تصمیم بگیرد که آیا او مستحق مزایا است یا نه. دادگاه حکم نکرد که او مستحق مزایا است، و مهلت دوساله را برنداشت؛ تأیید کرد که این مهلت الزاماً با رد زودهنگامی آغاز نمیشود که پیش از امکان پیگیری ادعا صادر شده باشد.
بسیاری از مصدومان سعی می‌کنند کار کنند، ناموفق می‌مانند و بعداً دیگر قادر به کار نیستند. این رأی روشن می‌کند که یک رد زودهنگام همیشه راه را بر ادعای بعدی نمی‌بندد.
آیا این پرونده بر شما تأثیر می‌گذارد؟
- ✓بیمه‌گر شما در ابتدا مزایای جایگزین درآمد را چون به سر کار برگشته بودید رد کرد، و وضعیت شما بعداً تغییر کرد.
- ✓دو سال پیش به شما گفته شد واجد شرایط نیستید و مطمئن نیستید هنوز می‌توانید به آن تصمیم اعتراض کنید.
- ✓نامه ردی که دریافت کردید بر وضعیت آن زمان شما مبتنی بود، نه بر شرایط بعدی شما.
نکات کلیدی
- مهلت دوساله برای اعتراض به یک مزایای حادثه ردشده همیشه از تاریخ یک رد زودهنگام محاسبه نمیشود.
- اینکه یک ادعا قابل کشف بود یا نه به وضعیت مدعی و آنچه می‌دانست یا به‌طور معقول باید می‌دانست بستگی دارد.
- این رأی پرونده را برای تصمیم درباره استحقاق بازمی‌گرداند؛ مزایا را تضمین نمی‌کند و مهلت‌های قانونی را لغو نمی‌کند.