راهنمای آسیب جزئی (MIG): چرا سقف ۳٬۵۰۰ دلاری انتاریو ممکن است هزاران دلار برای شما هزینه داشته باشد

دستورالعمل آسیب جزئی چیست؟

راهنمای آسیب جزئی (MIG) یک چارچوب SABS قابل‌اعمال بر مدعیانی است که آسیب‌هایشان «جزئی» طبقه‌بندی می‌شود. تحت MIG، مجموع مزایای پزشکی و توان‌بخشی ترکیبی، شامل ارزیابی‌ها، به ۳٬۵۰۰ دلار محدود می‌شود. این در مقایسه با ۶۵٬۰۰۰ دلار در دسترس مدعیان غیر MIG است — که اختلافات طبقه‌بندی MIG را واقعاً پرمخاطره می‌سازد.

چه آسیب‌هایی موجب طبقه‌بندی MIG می‌شوند

MIG بر رگ‌به‌رگ‌شدگی‌ها، کشیدگی‌ها، اختلالات مرتبط با ضربهٔ شلاقی (WAD I و II)، کوفتگی‌ها، خراش‌ها و بریدگی‌ها اعمال می‌شود. بیمه‌گران مکرراً MIG را بازتابی پس از بررسی گواهی ناتوانی اولیهٔ OCF-3 اعمال می‌کنند، اغلب بدون بررسی کافی از وضعیت کامل مدعی.

صدمات روانی و MIG

شرایط روانی ــ PTSD، اختلال سازگاری، اختلال افسردگی اساسی، اختلالات اضطرابی ــ به‌صراحت از تعریف صدمات جزئی مستثنا هستند. در جایی که یک مدعی دارای یک مؤلفهٔ روانی واقعی در وضعیت پس از تصادف خود باشد، طبقه‌بندی MIG نامناسب است و باید با شواهد روان‌پزشکی یا روان‌شناختی پشتیبان به چالش کشیده شود.

چگونه یک طبقه‌بندی MIG را به چالش بکشیم

به چالش کشیدن موفقیت‌آمیز طبقه‌بندی MIG مستلزم مستندسازی جامع از سوی ارائه‌دهندگان درمان است. طرح‌های درمانی OCF-3 و OCF-18 باید به‌روشنی محدودیت‌های کارکردی ناسازگار با آسیب جزئی را توصیف کنند. یک ارزیابی روان‌شناختی یا روان‌پزشکی که شرایط پس از سانحه را مستند کند، یا یک نظر طب فیزیکی که شرایط زمینه‌ای را شناسایی کند، مبنای واقعی برای یک چالش موفق MIG در داوری FSRA فراهم می‌آورد.