شغل اختصاصی در برابر هر شغل: تعریف LTD که همه‌چیز را در ماه ۲۴ تغییر می‌دهد

دو تعریف، دو معیار

تقریباً هر بیمه‌نامهٔ گروهی LTD از دو تعریف متوالی ازکارافتادگی استفاده می‌کند. در ۲۴ ماه اول، ازکارافتادگی با ارجاع به شغل پیش از ازکارافتادگی خود مدعی ارزیابی می‌شود. پس از ۲۴ ماه، تعریف سخت‌گیرانه‌تری اعمال می‌شود: اینکه آیا مدعی می‌تواند وظایف اساسی هر شغلی را که به‌طور معقول برای آن مناسب است انجام دهد. این گذار قابل‌پیش‌بینی، برنامه‌ریزی‌شده است و باید برای آن از مدت‌ها قبل آماده شد.

شغل اختصاصی: معیار سخاوتمندانه‌تر

بر اساس معیار «شغل خود»، یک مدعی در صورتی ازکارافتاده محسوب می‌شود که نتواند وظایف اساسی شغل خاص پیش از تصادف خود را انجام دهد — نه نقشی دیگر. یک جراح قلب‌وعروق که به دلیل لرزش دست دیگر نمی‌تواند جراحی کند، ازکارافتاده محسوب می‌شود، حتی اگر قادر به انجام کار پزشکی اداری باشد. تمرکز بر شغل خاص این معیار را نسبتاً به نفع مدعی می‌سازد.

هر شغلی: استاندارد سخت‌گیرانه‌تر

پس از ۲۴ ماه، بیمه‌گران ارزیابی می‌کنند که آیا مدعی می‌تواند وظایف اساسی هر شغلی را که تحصیلات، آموزش و سابقهٔ کاری‌اش به‌طور معقول برای آن مناسب است انجام دهد. ارزیابان شغلی، نقش‌های کم‌تحرک را در بازار کار شناسایی می‌کنند و از این شناسایی‌ها برای توجیه قطع مزایا استفاده می‌کنند.

دادگاه‌های انتاریو چگونه خاتمه‌های مبتنی بر «هر شغلی» (Any Occupation) را موشکافی می‌کنند

دادگاه‌های انتاریو به‌طور مستمر مواضع بیمه‌گرانی را که «هر شغلی» را به‌عنوان هر نقش کم‌تحرک قابل‌تصور صرف‌نظر از درآمد، در دسترس بودن یا واقع‌بینانه بودن تلقی می‌کنند رد کرده‌اند. شغل باید شغلی باشد که مدعی با توجه به مهارت‌های واقعی، سن، موقعیت جغرافیایی و بازار کار واقعی بتواند به‌طور واقع‌بینانه به دست آورد. دادگاه‌ها استدلال‌هایی مبنی بر اینکه یک متخصص با آسیب شدید می‌تواند به شغلی با حداقل دستمزد منتقل شود را رد کرده‌اند.