ادعاهای سوءنیت بیمه در انتاریو: زمانی که بیمه‌گر شما از یک خط قانونی عبور می‌کند

تکلیف حسن نیت

بیمه‌گران انتاریو در قبال هر بیمه‌گذار، در تحقیق، ارزیابی و حل‌وفصل دعاوی، یک وظیفهٔ ضمنی حسن نیت دارند. این وظیفه از رابطهٔ ویژهٔ میان بیمه‌گر و بیمه‌شده ناشی می‌شود — رابطه‌ای از آسیب‌پذیری و وابستگی که قانون آن را مستلزم تعهدات تشدیدشده می‌داند. در مواردی که بیمه‌گر این وظیفه را به‌طور فاحش نقض می‌کند، دادگاه‌ها ممکن است خسارات تنبیهی بسیار فراتر از خود ادعای ردشده اعطا کنند.

مرجع اصلی: Whiten v. Pilot Insurance

تصمیم دیوان عالی کانادا در پروندهٔ Whiten v. Pilot Insurance Co. [2002] SCC 18 چارچوب حاکم را تثبیت کرد. دیوان مبلغ ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار خسارت تنبیهی را علیه بیمه‌گری تأیید کرد که سال‌ها صرف دفاع از یک ادعای بیمهٔ آتش‌سوزی بر مبنای اتهام ساختگی آتش‌افروزی کرده بود، اتهامی که بازرس خودِ بیمه‌گر آن را رد کرده بود. دیوان تأکید کرد که بیمه دارای تعهدات اجتماعی است که دادگاه‌ها آن‌ها را اجرا خواهند کرد.

در انتاریو چه چیزی سوءنیت محسوب می‌شود

دادگاه‌های انتاریو رفتارهای ناشی از سوءنیت را شناسایی کرده‌اند، از جمله: ارائهٔ عمدی تصویر نادرست از دامنهٔ پوشش؛ انجام ندادن هیچ تحقیق واقعی پیش از رد؛ حفظ موضع رد پس از فروپاشی مبنای آن؛ پنهان کردن شواهد تحت‌نظر و سپس استفاده از آن به‌عنوان غافل‌گیری در دادگاه؛ اتکای آگاهانه به نظرات پزشکی مغرضانه یا فاقد صلاحیت؛ و تأخیر غیرمعقول در رسیدگی به دعاوی با شایستگی آشکار.

چگونه یک پروندهٔ سوءنیت (bad faith) بسازیم

یک ادعای سوءنیت بر مبنای پروندهٔ کامل مطالبات بیمه‌گر بنا می‌شود — که به‌طور کامل از طریق کشف ادلهٔ اسنادی ارائه می‌شود. یادداشت‌های داخلی ارزیاب خسارت، مکاتبات با بازبینان پزشکی، سوابق تأیید مدیریت، و مکاتبات با وکلای خارجی غالباً تصمیم‌گیری‌های عامدانه‌ای را آشکار می‌کنند که بر مبنای محتوای پرونده قابل توجیه نیستند. بررسی کامل پروندهٔ مطالبات، نخستین گام اساسی در ارزیابی هر استدلال سوءنیت است.